Sprawa o odszkodowanie za błąd medyczny, w której reprezentowaliśmy małoletniego, który doznał bardzo poważnego uszczerbku na zdrowiu na skutek zaniechania lekarza, który mimo wskazań medycznych nie zlecił wykonania badania RTG uszkodzonej nogi. Doprowadziło to do zastarzałego zwichnięcia stawu biodrowego lewego i jałowej martwicy głowy kości udowej lewej. Poszkodowany otrzymał świadczenia w kwocie ponad zł. Zwichnięcie stawu biodrowego w wyniku upadku ze schodów szkolnych W 2014r. małoletni A. doznał urazu w trakcie zajęć szkolnych. W trakcie przerwy między lekcjami, Poszkodowany schodząc ze schodów wykonał skok, który zakończył się upadkiem na podłoże i urazem biodra. Do szkoły wezwano matkę Poszkodowanego, która udała się wraz z synem na SOR miejscowego szpitala. W szpitalu zostali przyjęci przez lekarza, który skierował Poszkodowanego na konsultację do chirurga. Poszkodowany wraz z matką wszedł do gabinetu. Lekarz kazał mu się położyć. Poszkodowany nie mógł tego zrobić, czym lekarz był zaskoczony. Lekarz przeprowadził badanie manualne. Następnie nakazał Poszkodowanemu wyprostowanie nogi, czego Poszkodowany również nie był w stanie zrobić. Lekarz stwierdził, że najprawdopodobniej naderwany jest mięsień lub ścięgno – kontuzja bolesna, do wyleżenia. Lekarz nie skierował Poszkodowanego na badanie RTG. Polecił jedynie aby stosować altacet i opaskę elastyczną oraz żeby dziecko leżało przez 3 tygodnie i oszczędzało nogę, a jeżeli stan się pogorszy, to aby za 2 dni przyjechać znowu do szpitala. Lekarz nie zalecił kontroli ortopedycznej, a jedynie wskazał możliwość jej przeprowadzenia w razie utrzymania bądź pogorszenia objawów. W razie polepszenia stanu zdrowia powiedział, że będzie to znaczyło, iż uraz jest niewielką kontuzją w postaci naciągnięcia czy naderwania mięśnia. Takie pogorszenie stanu zdrowia dziecka, w ciągu najbliższych kilku dni po wypadku nie nastąpiło. W następnych dniach po wizycie, chłopiec czuł się trochę lepiej. Nie chodził do szkoły i oszczędzał nogę. Co prawda noga wciąż go bolała, ale jego mama uznała, że po mocnym potłuczeniu i naderwaniu mięśnia ból może trwać wiele dni. Sam lekarz stwierdził, że jest to kontuzja do wyleżenia na 3 tygodnie. Nie było żadnych przesłanek aby jechać z nim na wcześniejszą kontrolę ortopedyczną. Po 2 tygodniach Poszkodowany udał się z matką do lekarza. Na tej wizycie kontrolnej inny lekarz zapytał matkę Poszkodowanego czy dysponuje zdjęciem RTG, gdyż stwierdził, że gołym okiem widać, że Poszkodowany ma zwichnięte biodro. Nie mógł wprost uwierzyć, że z takim urazem chłopiec został wypisany do domu, bez zrobienia nawet zdjęcia RTG. Polecił aby następnego dnia udać się do Szpitala w Polanicy – Zdroju. Poszkodowany wraz z rodzicami udał się do tego szpitala, gdzie niezwłocznie wykonano mu zabieg operacyjny w postaci repozycji zastarzałego zwichnięcia stawu biodrowego lewego. Wskutek utrzymującego się zwichnięcia biodra lewego, kolejnego dnia wykonano kolejny zabieg operacyjny w postaci repozycji zamkniętej zwichnięcia. Ze względu na niestabilność stawu biodrowego lewego założono wyciąg nadkłykciowy lewy. Poszkodowany leżał w szpitalu ponad miesiąc, a po wypisie nakazano mu chodzenie o kulach i zakazano obciążania kończyny przez 6 miesięcy. Spóźnione leczenie operacyjne spowodowało, że u Poszkodowanego doszło do jałowej martwicy głowy kości udowej lewej. Jest to stan, który powoduje znaczne zniekształcenie głowy kości udowej oraz całego stawu biodrowego, co skutkuje znacznym ograniczeniem ruchomości, dolegliwościami bólowymi oraz znacznie nasilonymi zmianami zwyrodnieniowymi. Są to zmiany nieodwracalne, postępujące, które wymagają intensywnej rehabilitacji oraz leczenia usprawniającego. Wskutek stwierdzonej martwicy kości udowej, Poszkodowany w styczniu 2016r. został skierowany do Dolnośląskiego Szpitala Specjalistycznego im. T. Marciniaka we Wrocławiu. W szpitalu tym wykonano zabieg operacyjny w postaci czterech nawierceń okolicy szyjki i głowy kości udowej. Od tego czasu Poszkodowany przeszedł cykl zabiegów rehabilitacyjnych. Cały czas pozostaje pod opieką lekarza. W momencie gdy przestanie rosnąć – lub nawet wcześniej – jeśli stan zdrowia będzie tego wymagał – Poszkodowany przejdzie zabieg w postaci alloplastyki stawu biodrowego. Wstawienie endoprotezy jest nie do uniknięcia. Kwestią pozostaje jedynie to, czy zabieg zostanie wykonany dopiero gdy Poszkodowany przestanie rosnąć, czy wcześniej – jeżeli dolegliwości bólowe będą zbyt duże. Postępowanie karne w sprawie o błąd medyczny W niniejszej sprawie toczyło się postępowanie karne na skutek aktu oskarżenia złożonego przez Prokuratora przeciwko lekarzowi. Akt oskarżenia został złożony w oparciu o opinię sądowo-lekarską wydaną dnia przez Zakład Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu. W opinii tej stwierdzono, że „opisana u (…) jałowa martwica głowy kości udowej pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowo - skutkowym z doznanymi obrażeniami w dniu „działanie chirurga w postaci zaniechania wykonania badań obrazowych doprowadziło do postawienia nieprawidłowego rozpoznania u (…). Tym samym u (…) nie wykonano w dniu repozycji zwichniętego stawu biodrowego lewego, co skutkowało powstaniem zastarzałego zwichnięcia stawu biodrowego lewego (..) Zdaniem biegłych nieprawidłowości w diagnostyce i tym samym w leczeniu (…) doprowadziły u niego do powstania zastarzałego zwichnięcia stawu biodrowego lewego, co wymagało długotrwałego leczenia usprawniającego, rehabilitacji, odciążania kończyny dolnej lewej, poruszania się o kulach łokciowych , a w konsekwencji do powstania jałowej martwicy głowy kości udowej, co zdaniem biegłych spełnia przesłanki ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci ciężkiej choroby długotrwałej w myśl art. 156 1 pkt 2 Wyrokiem wydanym w 2020 r. lekarz został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. W przedmiotowej sprawie toczyło się także postępowanie prokuratorskie w sprawie nieumyślnego narażenia Poszkodowanego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, prowadzone względem matki Poszkodowanego. Śledztwo umorzono, wskutek ustalenia braku znamion czynu zabronionego. Dochodzenie odszkodowania za błąd medyczny w imieniu małoletniego Kancelaria Effect podjęła się reprezentacji małoletniego w sprawie o uzyskanie odszkodowania i zadośćuczynienia od placówki medycznej, w której doszło do zdarzenia. Odpowiedzialność placówki nie budziła wątpliwości. Postępowanie personelu medycznego tej placówki podczas hospitalizacji Poszkodowanego naruszało zasadę należytej staranności wymaganej od lekarza. W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że do przyjęcia odpowiedzialności odszkodowawczej konieczne jest ustalenie odpowiedzialności lekarzy, którzy leczyli Poszkodowanego. Przesłankami odpowiedzialności cywilnej lekarza z tytułu czynu niedozwolonego jest wina, szkoda oraz związek przyczynowy pomiędzy zaistniałym zdarzeniem a powstałą szkodą. W niniejszej sprawie powyższe przesłanki zostały spełnione. Lekarz popełnił błąd diagnostyczny, który pociągnął za sobą błąd terapeutyczny. Błąd diagnostyczny jest tym, który wywiera najdonioślejsze konsekwencje, wpływa bowiem ujemnie na dalszy proces leczenia chorego, nierzadko powoduje skutki nieodwracalne. Polega bądź na mylnym ustaleniu nieistniejącej choroby, bądź najczęściej na nierozpoznaniu rzeczywistej choroby pacjenta, co prowadzi następnie do pogorszenia jego stanu zdrowia, do niewyleczenia bądź nawet do śmierci. Praktyka sądowa dowodzi, że błąd diagnostyczny jest przez lekarza przeważnie zawiniony na skutek nieprzeprowadzenia należytych badań wstępnych czy konsultacji ze specjalistami. Błąd diagnostyczny powoduje następnie błąd terapeutyczny - wybór niewłaściwej metody lub sposobu leczenia. W złożonym roszczeniu Kancelaria domagała się wypłaty na rzecz Poszkodowanego zadośćuczynienia na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta („W razie zawinionego naruszenia praw pacjenta sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego”) oraz na podstawie art. 445 §1 kc („w przypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę”). Decyzja zakładu ubezpieczeń o przyznaniu odszkodowania i zadośćuczynienia za błąd medyczny Po przeprowadzonym postepowaniu likwidacyjnym PZU SA przyznało małoletniemu kwotę zł, na co składało się zł tytułem zadośćuczynienia na podstawie art. 445 par 1 kc, zł tytułem zadośćuczynienia na podstawie art. 4 pkt 1 ustawy z dnia o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw oraz 886,00 zł tytułem odszkodowania. Powyższe kwoty zostały przyznane na podstawie orzeczenia lekarskiego, w którym orzeczono stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu. Jednocześnie wskazano tam, że całkowity uszczerbek został pomniejszony o uszczerbek z samego urazu oraz zaniechania badania kontrolnego przez rodziców dziecka. W uzasadnieniu swojej decyzji zakład ubezpieczeń stwierdził, że brak diagnostyki w ramach pomocy doraźnej w Izbie Przyjęć Szpitala w Kłodzku u małoletniego był błędem medycznym. Mając niejasny obraz kliniczny/ nieadekwatnie nasilone dolegliwości bólowe u chłopca przy próbie uruchomienia lewego biodra / praktycznie brak możliwości ruchu czynnego i blokada mechaniczno-bólowa ruchu biernego / należało wdrożyć diagnostykę radiologiczną / RTG /, która wyjaśniłaby sytuację, spowodowała nastawienie zwichnięcia biodra w znieczuleniu dożylnym/ ogólnym ewentualnie przesłanie w trybie pilnym do ośrodka o wyższej referencyjności. To opóźnienie 15 dniowe miało niewątpliwie znaczący udział w rozwoju powikłania w trakcie leczenia martwicy głowy kości udowej, która nie tylko wiązała się z dolegliwościami bólowymi L biodra, ale spowodowała deformację głowy kości udowej z jej colapsem, wtórne skrócenie kończyny, konieczność leczenia operacyjnego oraz znacznej dysfunkcji ruchowej dziecka, z koniecznością nauczania w domu. Jednocześnie stwierdzono, że działanie rodziców, w postaci zaniechania kontroli przyczyniło się do zwiększenia trwałego uszczerbku na zdrowiu. Reklamacja od decyzji zakładu ubezpieczeń Od decyzji zakładu ubezpieczeń złożono reklamację. Wskazano w niej, że rodzice Poszkodowanego nie zgadzają się z twierdzeniem, aby jakikolwiek uszczerbek na zdrowiu był spowodowany ich zaniechaniem czy zaniedbaniem. Podniesiono, że w przedmiotowej sprawie toczyło się postępowanie prokuratorskie w sprawie nieumyślnego narażenia Poszkodowanego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, prowadzone względem matki Poszkodowanego. Po przeprowadzeniu postepowania przygotowawczego, sprawa przeciwko matce Poszkodowanego została umorzona. Prokurator stwierdził, że jej zachowanie w toku leczenia było prawidłowe i pozostało bez wpływu na trwały uszczerbek na zdrowiu. W reklamacji podkreślono też, że lekarz nie zalecił kontroli ortopedycznej, a jedynie wskazał możliwość jej przeprowadzenia w razie utrzymania bądź pogorszenia objawów. W razie polepszenia stanu zdrowia powiedział, że będzie to znaczyło, iż uraz jest niewielką kontuzją w postaci naciągnięcia czy naderwania mięśnia. Takie utrzymanie bądź pogorszenie stanu zdrowia dziecka nie nastąpiło. W następnych dniach po wizycie Poszkodowany czuł się nieznacznie lepiej. Skoro zaś stan dziecka ulegał stopniowej poprawie, to nie było żadnych przesłanek aby jechać z nim na kontrolę ortopedyczną. Po 2 tygodniach matka udała się z synem do lekarza, ale nie z uwagi na nagłe pogorszenie stanu zdrowia, lecz po to, aby lekarz wydał zgodę na ewentualny powrót dziecka do szkoły. Gdyby lekarz napisał bądź choćby powiedział, że z dzieckiem należy udać się na badanie kontrolne, to z pewnością taka kontrola by się odbyła. Niestety zbagatelizowanie urazu przez lekarza chirurga uśpiło czujność matki Poszkodowanego. Winę za to ponosił jednak wyłącznie lekarz prowadzący. Rozpatrując reklamację, zakład ubezpieczeń wziął pod uwagę orzeczenie prokuratorskie, a także treść naszych wyjaśnień. Na ich podstawie zweryfikowano wcześniejsze stanowisko i uznano, że po stronie rodziców nie można się dopatrzyć jakiegokolwiek zaniedbania. Mając na uwadze powyższe, zakład ubezpieczeń dopłacił na przecz Poszkodowanego kwotę zł. Łącznie z poprzednią wypłatą dało to kwotę łączną zł odszkodowania i zadośćuczynienia za błąd medyczny. Jednocześnie zakład ubezpieczeń zaproponował zawarcie ugody na kwotę zł. Na chwilę obecną nie została podjęta decyzja w sprawie ugody ani żadne dalsze negocjacje ugodowe, z uwagi na wciąż niepewny proces leczenia w przyszłości. Uważasz, że padłeś ofiarą błędu medycznego? Bezpłatnie przeanalizujemy Twoją sprawę! Sprawy z zakresu błędów medycznych należą do spraw skomplikowanych, wymagają one bowiem znajomości nie tylko przepisów prawa, ale również podstawowych zagadnień z zakresu medycyny. Doświadczenie naszych pracowników w tego typu sprawach pozwoli skutecznie wywalczyć dla Państwa należne odszkodowanie. Więcej informacji na temat dochodzenia odszkodowań można uzyskać, kontaktując się z naszymi prawnikami: telefonicznie, pod numerem: 690 453 226; drogą mailową na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.; poprzez FORMULARZ KONTAKTOWY 24/7. Szybko i bezpłatnie przeanalizujemy każdą sprawę i ocenimy możliwość uzyskania odszkodowania za zdarzenie. A jeśli zdecydują się Państwo, by skorzystać z naszych usług, to zrobimy wszystko, aby uzyskać jak najwyższe odszkodowanie. Jesteśmy doświadczoną kancelarią odszkodowawczą w sprawach związanych z uzyskiwaniem wszelkiego typu odszkodowań ! DZIAŁAMY NA TERENIE CAŁEGO KRAJU !

Naderwanie mięśnia to dość bolesna kontuzja, która z reguły trwa co najmniej 5 dni. Dla szybkiej rekonwalescencji ważne jest jednak, by jak najszybciej wprowadzić odpowiednie postępowanie, polegające na przykładaniu chłodzących kompresów, odpoczynku oraz oszczędzaniu uszkodzonego mięśnia. Co powoduje naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda? Naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda. Jest to dość częsta dysfunkcja mięśnia dwugłowego uda. Dochodzi do niej zazwyczaj w wyniku nadmiernego przeciążenia poszczególnych włókien mięśniowych, które wcześniej nie zostały zaadoptowane do dużego wysiłku. Naciągnięcie jest to niewielkie mikro uszkodzenie włókien Co to jest naderwanie mięśnia? Naderwanie mięśnia to uraz polegający na przerwaniu pewnej ilości włókien mięśniowych. O naderwaniu mięśnia mówimy wówczas, gdy ilość przerwanych włókien jest wyższa niż 5%. Zazwyczaj do przerwania dochodzi w miejscu, gdzie brzusiec mięśnia przechodzi w ścięgno. Dlaczego głowa mięśnia dwugłowego ulega uszkodzeniom? Długa głowa mięśnia dwugłowego częściej ulega uszkodzeniom. Dzieje się tak, ponieważ jest bardziej podatna na zranienie, biegnąc wzdłuż stawu barkowego, do punktu przyczepu na obrąbku stawowym panewki. Na szczęście biceps ma dwa punkty przyczepu w obrębie barku. Krótka głowa mięśnia dwugłowego rzadko ulega zerwaniu. Jak dbać o mięsień dwugłowy uda? Aby mięsień dwugłowy uda długo i prawidłowo spełniał swoją funkcję oraz nie był narażony na różnorodne urazy należy zadbać o jego prawidłową profilaktykę, która zawiera: 1 Dbanie o odpowiednią kondycję układu mięśniowego, 2 Wykonywanie systematyczne ćwiczeń wzmacniających, rozluźniających i uelastyczniających mięśnie, 3 Prozdrowotny tryb życia, 4 Odpowiednią dietę bogat More Ile się leczy zerwany mięsień? Terapia w przypadku naderwanego mięśnia to przede wszystkim odpoczynek – przez minimum 5 dni należy ograniczyć aktywność ruchową. Należy też regularnie stosować zimne okłady, co zmniejszy obrzęk i wewnętrzne krwawienie. Jak wyleczyć naderwanie mięśnia dwugłowego uda? W trudnych przypadkach zerwania mięśnia dwugłowego uda konieczna może okazać się operacja. Przy lekkich kontuzjach, takich jak stłuczenie czy naciągnięcie mięśnia dwugłowego uda, leczenie skupia się na odpoczynku, ograniczeniu aktywności oraz farmakoterapii (leki przeciwbólowe i przeciwzapalne). Ile odszkodowania za naderwany mięsień? Jednorazowe odszkodowanie przyznajemy w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Jak zregenerować mięśnie po naderwaniu? Leczenie naderwanego mięśnia Zimne okłady dobrze jest stosować regularnie nawet przez kilka dni. Gdy lekarz zdiagnozuje naderwanie mięśnia, na początku konieczny jest odpoczynek i leki przeciwzapalne oraz przeciwbólowe, by wyleczyć stan zapalny i w podstawowym zakresie zregenerować tkanki. Jak leczyć naderwany mięsień? Po zdiagnozowaniu naderwania mięśnia przechodzimy do etapu leczenia, którego przebieg jest uzależniony od stopnia urazy. W każdym przypadku stosuje się przede wszystkim zimne okłady oraz odciążenie kontuzjowanego mięśnia. Nie ma natomiast potrzeby (a wręcz jest to niewskazane), aby stosować unieruchomienie kończyny. Jak się leczy zerwany mięsień? Zerwanie mięśnia – leczenie rest (odpoczynek) – należy natychmiast przerwać jakiejkolwiek aktywności i ograniczyć ruchy, które wywołują ból. ice – należy zastosować zimne okłady, które pozwolą na lepszą kontrolę obrzęku i zmniejszą ból. compression – należy delikatnie uciskać na powierzchnię, która boli. Jak leczyc naciagniety mięsień uda? Jak wyleczyć naciągnięty mięsień łydki lub uda: Odpoczywaj – zrezygnuj z treningów, aby ustabilizować naciągnięty mięsień. Zimne okłady – kompresy, żele i specjalne plastry pomogą uśmierzyć ból i zmniejszyć obrzęk. Kinesiotaping – zastosuj plastry kinetyczne, które są używane przez profesjonalnych sportowców. Jak Rozmasowac mięśni uda? Ustaw się w pozycji jak do pompki, tak aby masować przednią i zewnętrzną stronę uda. W tym celu połóż się przodem na wałku, podpierając się rękoma i powoli masuj udo. Powtórz tę czynność z drugą nogą. Pamiętaj, aby nie naciskać na wałek kością biodrową. Czy powinno się Rozciagac naciagniety mięsień? Kiedy wszystko jest już zagojone – możesz stopniowo rozciągać, wzmacniać i obciążać ścięgno/mięsień. Aby uniknąć tego typu kontuzji – musisz postawić na stretching, a przed rozpoczęciem ćwiczeń na porządną rozgrzewkę. Osobiście polecam rozciąganie połączone ze wzmacnianiem mięśni. Ile za 1 procent odszkodowania w PZU? PZU Życie SA wypłaca świadczenie w przypadku wystąpie- nia trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 1% sumy ubezpieczenia aktualnej w dniu nieszczęśliwego wypadku za 1% trwałego uszczerbku na zdrowiu, z zastrzeżeniem ust. 2. Ile PZU płaci za 1 szew 2021? Wysokość jednorazowego odszkodowania to 20 proc. przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Od 1 kwietnia tego roku za każdy procent przysługuje 1033 zł brutto. Oznacza to, że jeśli ktoś po wypadku, w wyniku którego trzeba było założyć szwy, ma stwierdzone 10 proc. Ile PZU placi za skręcenie stawu skokowego? W zależności od skali skręcenia stawu skokowego i stosowanej tabeli uszczerbków ocenia się uszczerbek na zdrowiu. W przypadku łagodnego skręcenia wysokość uszczerbku mieści się w graniach 1-15% uszczerbku na zdrowiu. W przypadku występujących zniekształceń i ograniczenia ruchomości wysokość uszczerbku to 15-25%. Ile boli zerwany mięsień? Dotkliwe objawy naderwania mięśnia zwykle utrzymują się przez kilka, kilkanaście dni, lecz ślady po kontuzji mogą dawać o sobie znać przez wiele miesięcy, zwłaszcza, jeśli w leczeniu pominięto rehabilitację. Jak leczyć stłuczenia mięśni? Postępowanie w przypadku stłuczenia mięśnia. Jedyną rzeczą, jaką możesz samodzielnie wykonać w przypadku pojawienia się krwiaka, to przyłożenie zimnego okładu w miejscu urazu. Należy tego dokonać w ciągu pierwszych 48-72 godzin od uszkodzenia tkanek. Możesz posłużyć się przy tym kostkami lodu bądź zimnym kompresem. Jak leczyc naderwany mięsień łydki? Oznacza to, że kontuzjowana osoba musi przede wszystkim odciążyć nogę (co najmniej przez 5 dni unikać aktywności fizycznej) i stosować zimne okłady na obrzęknięte miejsce. Po ustąpieniu obrzęku i dolegliwości bólowych, można stopniowo zacząć wzmacniać naderwany mięsień brzuchaty łydki.

W tym artykule w przystępny sposób przekaże Ci informacje na temat: – Uszkodzeń grupy kulszowo-goleniowej (m. in. mięsień dwugłowy uda) – Objawów i przyczyn tego problemu – Różnych strategii leczenia – Rokowań i wskazówek niezbędnych do powrotu do aktywności :) Już na samym początku chciałbym zaznaczyć, że artykuł dotyczy uszkodzeń mięśni wchodzących w skład grupy kulszowo-goleniowej. Wiele osób słyszy, że jeśli doszło do uszkodzenia mięśni znajdujących się po tylnej stronie uda to na pewno za uraz odpowiada mięsień dwugłowy uda. Jednak obok niego znajdują się dwa dodatkowe mięśnie i to one mogły również ulec uszkodzeniu! Dlatego artykuł nie będzie tylko o uszkodzeniu mięśnia dwugłowego uda ale o problemach całej grupy zginaczy kolana (grupie kulszowo-goleniowej). Szacuje się, że uszkodzenia mięśniowe są najczęstszą formą urazów spotykanych u sportowców. Najbardziej narażeni są zawodnicy, którzy dużo biegają, kopią lub skaczą. Najczęściej urazom ulega grupa mięśni kulszowo – goleniowych, do której zaliczamy mięśnie: półścięgnisty, półbłoniasty oraz dwugłowy uda. Badania analizy chodu pokazują, że mięśnie kulszowo – goleniowe biorą aktywny udział we wszystkich fazach biegu. We fazie wczesnej są odpowiedzialne za stabilizację stawu kolanowego, we fazie późnej biorą udział w propulsji (ruchy stopy na ziemi), natomiast we fazie przenoszenia hamują prostowanie kolana i zginanie stawu biodrowego – można powiedzieć, że nie próżnują :) Uszkodzenia mięśni kulszowo- goleniowych mają tendencję do nawrotów. Przyczyn jest kilka – od źle poprowadzonego procesu fizjoterapii po zbyt szybkie rozpoczęcie aktywności fizycznej. W artykule omówię anatomię mięśni kulszowo – goleniowych, najczęstsze objawy zgłaszane przez moich pacjentów oraz różne przyczyny powstania urazu. Jeśli ten uraz uraz dotknął właśnie Ciebie :( podpowiem Ci jak powinno wyglądać Twoje leczenie! Trochę o anatomii i dokładnych uszkodzeniach Pisząc na temat uszkodzeń mięśniowych nie sposób pominąć budowy mięśni, które są bohaterami tego artykułu, dlatego w skrócie omówię anatomie i funkcje 3 mięśni uda: Mięsień dwugłowy uda: znajduje się na stronie tylnej uda. Jak sama nazwa wskazuje ma on dwie głowy: długą i krótką. Przyczep początkowy głowy długiej znajdziesz na tylnej powierzchni guza kulszowego, następnie mięsień biegnie ku dołowi i na wysokości dołu podkolanowego łączy się z głową krótką. Głowa krótka przyczep początkowy ma niżej od długiej, ale obydwie głowy razem tworzą ścięgno, które biegnie do głowy kości strzałkowej. Jeśli chodzi o główne funkcję mięśnia to głowa długa bierze udział w wyproście stawu biodrowego, natomiast obydwie głowy zginają kolano. Mięsień półścięgnisty: jest w swej budowie smukły i długi. Biegnie od tylnej powierzchni guza kulszowego (tak jak mięsień dwugłowy uda), aż do kości piszczelowej, a dokładniej ujmując przyczepia się poniżej jej guzowatości. Ścięgno tego mięśnia współtworzy tzw. gęsią stopkę. Jeśli chodzi o funkcję to do głównych zadań mięśnia półścięgnistego należy wyprost biodra i zgięcie w stawie kolanowym. Mięsień półbłoniasty: leży pomiędzy ścięgnem mięśnia dwugłowego uda a przyczepem początkowym mięśni czworogłowego uda. Ścięgno początkowe zaczyna się w przybliżeniu od połowy długości tego mięśnia, następnie tworzy brzusiec, w którym znajduje się zagłębienie dla mięśnia półścięgnistego. Przechodząc do przyczepu końcowego mięsień ten również przechodzi w ścięgno i przyczepia się od tyłu do nadkłykcia przyśrodkowego. Ścięgno końcowe rozgałęzia się na 3 odnogi. Do głównch funkcji mięśnia półbłoniastego możemy zaliczyć wyprost i przywodzenie biodra i zgięcie kolana. Podsumowując funkcję Mięśni kulszowo – goleniowych warto zapamiętać, że są one grupą dwu stawową (krzyżują się z dwoma stawami) przez co są narażone na uszkodzenia znacznie częściej. Gdy biegniesz mogą ulec urazowi w dwóch sytuacjach: w trakcie hamowania wyprostu w stawie kolanowym oraz kiedy odrywasz stopę od podłoża. Miejsce, które najczęściej ulega uszkodzeniom to uszkodzeniu połączenie mięśniowo – ścięgniste, ale o tym poniżej gdzie przedstawię podział różnych uszkodzeń w obrębie grupy kulszowo-goleniowej: Uszkodzenia mięśni kulszowo- goleniowych możemy podzielić na trzy grupy: Stopień I Przeciążenie – potocznie nazywane również „naciągnięciem mięśnia”. W trakcie urazu doszło do uszkodzenia mniej niż 5% struktur wchodzących w skład jednostki mięśniowo – ścięgnistej. Nie dochodzi do utraty funkcji (zgięcie kolana jest możliwe, ale często z bólem), może pojawiać się minimalny stan zapalny. Stopień II Opisuje sytuację, w której doszło do częściowego naderwania. Obserwuje się zmniejszoną siłę mięśniową, obrzęk oraz ból przy próbie aktywności mięśnia Stopień III W tej sytuacji doszło do całkowitego zerwania mięśnia, z postrzępionymi krańcami. Funkcja zostaje całkowicie utracona. Zazwyczaj pojawia się duży krwiak i większe dolegliwości bólowe Dodatkowo może dojść również do złamań awulsyjnych w okolicy guza kulszowego, gdzie cześć górna odrywa się od swojego przyczepu z fragmentem kości miednicy (fragmentem guza kulszowego). Istnieje jeszcze inna klasyfikacja urazu, która dokładniej opisuje dolegliwości bólowe grupy kulszowo – goleniowej: 1A – pojawia się zmęczenie, które powoduje zaburzenia we funkcjonowaniu. W trakcie badania stwierdza się nadmierne napięcie mięśniowe, ból może pojawiać się w trakcie odpoczynku. Sportowcy określają tą kontuzję jako „naciągnięcie mięśnia”. Ból jest ćmiący, rozlany, o średniej intensywności. W badaniu USG/RM nie widać często żadnych zmian. 1B – w tym przypadku doszło do mikro urazów mięśnia. Ból występuje w trakcie przechodzenia z pracy ekscentrycznej w koncentryczną. Pojawia się ostry stan zapalny, dolegliwości mogą utrzymywać się nawet godzinę po zakończonym wysiłku. Dodatkowo można stwierdzić obrzęk i sztywność mięśniową. Dolegliwości ustępują nieco po rozciągnięciu grupy mięśniowej. W badaniach obrazowych zazwyczaj widoczny jest jedynie obrzęk. 2A – zaburzenia nerwowo mięśniowe, które powiązane są z kręgosłupem. Występuje sztywność mięśni, która jest bolesna dla pacjenta, zwiększa się wraz z podejmowaniem aktywności. Występuje niewielki obrzęk, który jest zlokalizowany pomiędzy mięśniem a otaczającą go powięzią. W niektórych przypadkach stwierdza się nadwrażliwość skóry, pacjent opisuje ból jako rozpierający. USG/RM nie pokazują żadnych zmian/ ewentualnie występowanie obrzęku. Można powiedzieć, że ból w tylnej części jest tylko objawem a przyczyna jest w kręgosłupie! 2B – zaburzenia nerwowo – mięśniowe, które wiążą się z problemem mięśniowym. Występuje tutaj ból kurczowy, sztywność zwiększa się stopniowo wraz z nadmiernym napięciem mięśnia. Pojawia się obrzęk wraz z opuchlizną, rozciąganie przynosi pacjentom ulgę. Ból jest zlokalizowany najczęściej wzdłuż brzuśca mięśnia. Badania obrazowe raczej niczego nie pokazują. 3A – określane jako niewielkie częściowe naderwanie mięśnia. W trakcie tego urazu doszło do naderwania mięśnia ze średnicą nie przekraczającą wielkości pęczka mięśniowego. U pacjenta występuje ostry ból, czasami określany jako uczucie kłucia igłą. Często również pacjenci opisują moment, w którym słyszeli charakterystyczny trzask, po którym rozpoczął się nagły ból. Lekarz w trakcie badania jest w stanie wyczuć zaburzenia struktury włókien mięśniowych. W trakcie rozciągania dochodzi do jeszcze większego podrażniania miejsca uszkodzenia i zwiększenia dolegliwości bólowych. Kontuzja dotyczy w większości przypadków ścięgna mięśnia. W badaniu USG można stwierdzić krwiak wewnątrz mięśnia, RM daje pozytywny wynik w przypadku naderwań włókien o dużej rozdzielczości. 3B – umiarkowane naderwanie mięśnia. W tym przypadku doszło do naderwania mięśnia, w którym średnica przekracza wielkość pęczka mięśniowego. Ból jest opisywany jako kujący, wręcz przeszywający, często pacjenci słyszeli charakterystyczny trzask. Może dojść do upadku z powodu bólu. Pacjent umie doskonale pokazać miejsce występowania dolegliwości. Lekarz w trakcie badania jest w stanie jednoznacznie stwierdzić zaburzenia na przebiegu mięśnia, często również występuje krwiak. Uraz w głównej mierze dotyczy ścięgna. Badania obrazowe pokazują jednoznacznie uraz. 4 – całkowite naderwanie mięśnia lub oderwanie ścięgna. W większości przypadków dotyczy miejsca przyczepu ścięgna do okostnej lub też miejsca, w którym brzusiec przechodzi w ścięgno. Pacjenci opisują ból jako tępy, ćmiący, opisują również moment wystąpienia trzasku. Często również upadają z powodu bólu. W trakcie badania stwierdza się znaczny defekt mięśnia, krwiak. W badaniu lekarz może stwierdzić ubytek na przebiegu mięśnia. Badania obrazowe pokazują jednoznacznie uszkodzenie. Przeprowadzone badania pokazują, że urazy mięśnia dwugłowego uda dotyczą aż 69-80% wszystkich przypadków uszkodzeń tylnej grupy mięśni uda. Najczęściej uszkodzeniu ulega głowa długa w miejscu przejścia brzuśca w ścięgno. Tendinopatia przyczepu grupy kulszowo – goleniowej: to o czym koniecznie należy wspomnieć to problem tendinopatii czyli przeciążenia ścięgna w miejscu przyczepu całej grupy do guza kulszowego. To właśnie w tym rejonie ból często jest zlokalizowany. W tej sytuacji dochodzi do kłucia w samym pośladku, bez jakichkolowiek objawów w tylnej części uda. Objawy w przypadku urazów mięśni tylnej części uda Większość z uszkodzeń grupy kulszowo – goleniowej ma ostry charakter, więc raczej będziesz wiedział, że coś jest nie tak! Zazwyczaj będziesz odczuwał ból w tylnej części uda. Czasami zdarza się, że możesz usłyszeć charakterystyczny trzask, po którym nie możesz dalej wykonywać ćwiczeń, lub Twój trening będzie znacznie utrudniony przez „kłucie” mięśnia. W skrajnych przypadkach możesz upaść na ziemię i będziesz potrzebował pomocy. Przy lżejszym uszkodzeniu możesz odczuć naciągnięcie, lub napięcie z tyłu uda- zwykle ból ten nie dyskwalifikuje z dalszej aktywności, jednak nasila się wraz z upływem czasu. Wato również wiedzieć kiedy sytuacja może się jeszcze bardziej pogorszyć (więcej włókien może ulec naderwaniu lub może dojść do całkowitego zerwania): Rozciąganie mięśnia: w przypadku rozciągania mięśni zarówno dynamicznego jak i statycznego często dochodzi do osiągnięcia końcowego zakresu zarówno torebki stawowej, mięśni oraz powięzi. To powoduje, że istnieje duże ryzyko dalszego rozerwania włókien któregoś z mięśni Ćwiczenia z obciążeniem: kontynuowanie ćwiczeń po urazie nigdy nie kończy się dobrze. Często możemy to zauważyć u niedoświadczonych sportowców! którzy starają się dalej biegać po pierwszym ukłuciu w tylnej części uda. Praca uszkodzonego mięśnia często wymaga maksymalnego skurczu włókien, co powoduje dalsze uszkodzenia i grozi całkowitym zerwaniem! Brak odciążenia: dalszemu uszkodzeniu mięśnia sprzyja każda dynamiczna aktywność. Nie wspomnę tu już o bieganiu, skakaniu czy kopaniu. Czasem do dalszych uszkodzeń mogą prowadzić niewinne czynności wykonanej bardzo dynamiczne m. in.: wstawanie z krzesła, wsiadanie do samochodu, utrata równowagi na nierównej nawierzchni. Przyczyny uszkodzeń mięśni tylnej części uda Do typowego uszkodzenia mięśni kulszowo – goleniowych dochodzi gdy biegniesz sprintem, w końcowej fazie, kiedy to Twój mięsień przechodzi z pracy ekscentrycznej w koncentryczną – staw kolanowy jest wówczas zgięty do 30˚. Oczywiście do uszkodzenia może dojść również w innych sytuacjach: gdy zbyt gwałtownie zahamujesz, zmienisz tempo biegu lub kierunek. Istnieje również szereg czynników globalnych, które znacząco podnoszą ryzyko urazu zobacz, który może dotyczyć Ciebie: – Brak elastyczności mięśni: elastyczność to kluczowy czynniki w przypadku wielu urazów. Na jej poziom ma wpływ kilka rzeczy. Pierwsza rzecz to rozciąganie statyczne i dynamiczne przed treningiem. Drugim czynnikiem jest rozciąganie po treningu (już trochę mnie intensywne z powodu mikro urazów po treningu). Ostatnim czynnikiem jest napięcie mięśniowo-powięziowe więc tu bardzo istotny jest masaż lub rolowanie. Problem niewystarczającej elastyczności dotyczy szczególnie osób mających siedzący tryb życia! Fot. 1 Przykład braku elastyczności grupy kulszowo-goleniowej – Nieprawidłowa postawa ciała: Kiedy Twój środek ciężkości zostanie przeniesiony nadmiernie do przodu (większość osób ma taki problem!) będzie to powodować napięcie tylnej taśmy mięśniowo-powięziowej i stałe statyczne przeciążenia grupy kulszowo-goleniowej. – Mikro urazy mięśniowe: Wielokrotnie wiele osób które realizują intensywny trening bagatelizuje niewielkie dolegliwości bólowe w tylnej części uda. Niestety mikro urazy sumują się w czasie i pewnego dnia mogą spowodować większe uszkodzenia podczas prostego ruchu! – Wcześniejsze urazy: Jeśli dotyczyły Cię w przeszłości urazy tylne grupy mięśni uda lub inne problemy w rejonie biodra, kolana czy stopy (które nie zostały wyleczone) to zawsze będziesz miał większe ryzyko urazu ze względu na zaburzenia prawidłowej biomechaniki kończyn dolnych. – Dysbalans mięśniowy: w tym przypadku kluczowa jest proporcja mięśni zginających kolano (grupa kulszowo – goleniowa) do prostowników (głównie mięsień czworogłowy kolana). Stosunek pomiędzy zginaczami a prostownikami powinien być na poziomie 50-65 %. Dodatkowo ważne jest by siła zginaczy i prostowników jednej nogi była proporcjonalna do drugiej! – Błędy treningowe: Błędy treningowe to temat rzeka, jednak postaram się go tylko zasygnalizować, opisując najczęstsze problemy z planowaniem treningu: a) Brak rozgrzewki: w przypadku wielu osób wystarcza czasu jedynie na trening, rozgrzewka jest mniej ważna :( jest to poważny krok to zdecydowanego zwiększania ryzyka urazu. Rozgrzane mięśnie i stawy znacznie więcej wybaczają na samym treningu b) Niewystarczająca regeneracja: bardzo często wielu zawodników trenuje dzień po dniu te same grupy mięśniowe z duża intensywnością. Po dużym wysiłku w mięśniach powstają mikro urazy, obciążenie mięśni kolejnego dnia jeszcze raz z duża intensywnością może zwiększyć ryzyko urazu. c) Nieprawidłowy plan treningowy: również zbyt ambitne plany treningowe mogą się przyczynić do powstania urazu. Mam tu na myśli zbyt długi kilometraż biegu, zbyt mało odpoczynku, wymagająca nawierzchnia do treningów czy brak dostosowania dni poświęconych na siłę, wytrzymałość, moc i regenerację. Diagnostyka uszkodzeń mięśnia dwugłowego uda i innych zginaczy Proces diagnostyczny urazów mięśni uda ma bardzo duże znaczenie Zacznijmy od badania klinicznego. W przypadku niewielkich uszkodzeń mięśni kulszowo – goleniowych możesz w ogóle nie zgłaszać żadnych objawów. Natomiast gdy naderwanie jest poważne może pojawiać się siniak, zaczerwienienie, a także obrzęk. Podczas ucisku mięśnia i przyczepów w miejscu urazu będziesz odczuwał dolegliwości bólowe, w niektórych przypadkach lekarz lub fizjoterapeuta może wyczuć ubytki na przebiegu danego mięśnia. Podczas badania próbuje się dokonać próby rozciągania mięśnia, która zazwyczaj również jest bolesna. Dodatkowo każde mocne napięcie mięśniowe również może wywołać objawy. W przypadku diagnostyki uszkodzeń grupy kulszowo – goleniowej pomocne są badania obrazowe. Badanie RTG może wykazać uszkodzenia z oderwaniem fragmentu guza kulszowego (miejsca przyczepu mięsna). Natomiast do oceny uszkodzeń samego mięśnia i innych lokalnych tkanek lekarz może wybrać badanie USG lub MR (Rezonans magnetyczny). Jeśli odczuwasz ból w rejonie tylnej części uda a nie widzisz żadnego powiązania bólu z urazem, musisz poinformować o tym lekarza i fizjoterapeutę. W trakcie procesu diagnostycznego specjalista musi rozróżnić czy ból mięśni kulszowo – goleniowych ma pochodzenie neurogenne czy mięśniowe. Jest to niezwykle ważne w procesie planowania terapii. Ból związany z nieprawidłowym działanie układu nerwowego (dyskopatia lub zaburzenie działania nerwów obwodowych) leczy się zupełnie inaczej nie problemy urazowe mięśni! Leczenie urazów i bólu mięśni uda Kiedy wiemy już jakie są objawy, przyczyny i diagnostyka uszkodzeń tylnej grupy mięśni uda pora skupić się na leczeniu! W przypadku uszkodzeń grupy kulszowo – goleniowej zazwyczaj leczenie jest zachowawcze (odpoczynek i regeneracja). Leczenie chirurgiczne jest rzadkie i zostanie omówione na samym końcu. Rehabilitacja Zaraz po uszkodzeniu w fazie ostrej – aby chronić odpowiednio gojące się tkanki zaleca się ograniczyć ruchomość kontuzjowanej kończyny. Czas odpoczynku jest zależny od stopnia uszkodzenia. Nie zaleca się tutaj noszenia unieruchomienia (stabilizator) jednak warto odpoczywać, a w poważniejszych przypadkach odciążać nogę za pomocą kul łokciowych. W początkowym etapie problemu warto również przykładać lód i trzymać kończyną na niewielkim uniesieniu (kolano wyżej od biodra, stopa powyżej kolana). Całość założeń dla pierwszego tygodnia po urazie (odpoczynek i nie drażnienie uszkodzonego mięśnia) jest kluczowa w celu ochrony mięśnia przed dalszym rozerwaniem! Właściwy proces rehabilitacji powinien się rozpocząć od rozluźniania napięć mięśniowo powięziowych w rejonie uda, podudzia, miednicy, oraz innych rejonów układu ruchu, które przyczyniły się do powstania naderwania lub zerwania. Początkowo unika się pracy wokół miejsca urazu, z czasem masaż może być wykonywany w rejonie uszkodzenia tak by poprawić ukrwienie i przyspieszyć regenerację włókien. Na dalszym etapie rehabilitacji przy braku dolegliwości bólowych pomocny może być również automasaż za pomocą rollera. Warto wykonywać rolowanie nie tylko na tylnej grupie mięśni uda, ale także na mięśniu czworogłowym, paśmie biodrowo-piszczelowym (ITB) czy mięśniach łydki. Dobra elastyczność i ruchomość wszystkich grup mięśniowych będzie minimalizować ryzyko kolejnych urazów. W przypadku problemów z przyczpem mięśnia do guza kulszowego, niezbędny jest masaż w rejonie guza kulszowego lub automasaż za pomocą piłki do masażu w tym rejonie. Fot. 2 Przykład rolowania grupy kulszowo-goleniowej na wałku (rollerze) W trakcie trwania rehabilitacji ważne jest dobre ukrwienie mięśnia. W tym celu pomocny może być trening wytrzymałościowy. Bardzo korzystny może tu być rower stacjonarny (o ile nie wzmaga dolegliwości bólowych w trakcie treningu lu po nim). Spokojna jazda na rowerze wpływa dobrze na ukrwienie, które jest kluczowe w procesie gojenia! W końcowym etapie rehabilitacji kiedy objawy bólowe minęły należy stopniowo wracać do rozciągania. W mojej opinii nie należy ograniczać się tylko do rozciągania statycznego, ale przeplatać rozciąganie dynamiczne ze statycznym. Rozciąganie dynamiczne grupy kulszowo – goleniowej musi być oczywiście przeprowadzone we właściwy sposób i we właściwym czasie (odpowiednia kontrola ruchu bez nie kontrolowanych wymachów). Na ostatnim etapie rehabilitacji kiedy dolegliwości bólowe już dawno mamy za sobą niezbędna jest poprawa siły, masy i wytrzymałości siłowej grupy kulszowo-goleniowej. Tego typu trening musimy być dobrze zaplanowany przez fizjoterapeutę by bezpiecznie przeprowadzić Cię przez ten kluczowy etap! Końcowym etapem rehabilitacji jest dynamika czyli najpierw stopniowy powrót do biegania, a później etapowe zwiększanie trudności poprzez: przyspieszania, skakanie, wyhamowywanie prędkości czy zmianę kierunku biegu. W całym procesie regeneracji mięśni zginaczy uda ważny jest przede wszystkim dobór zadań do stopnia uszkodzenia. W naciągnięciu lub niewielkim uszkodzeniu przechodzenie kolejnych etapów będzie bardzo szybkie, w przypadku dużych uszkodzeń trzeba mozolnie robić „małe kroczki na przód” i czekać na gojenie, które bez bólu pozwala nam utrudniać ćwiczenia. Właściwie przeprowadzony proces rehabilitacji będzie wpływał na jakość gojonych tkanek! Fizykoterapia Zabiegi fizykoterapii mogą być bardzo pomocne w procesie rehabilitacji. Będą wpływać na poprawę krążenie i przyspieszenie gojenia tkanek. Korzystne mogą być zabiegi: elektroterapii, laseroterapii, hydroterapii. Farmakoterapia W przypadku sportowców czasem terapia może być wspomagana osoczem bogatopłytkowym (PRP) dla przyspieszenia procesu gojenia tkanek. Zaopatrzenie ortopedyczne – zobacz jaki sprzęt polecam do ćwiczeń i rehabilitacji? Kliknij na link i zajrzyj do sklepu Jeśli mamy do czynienia z urazem to warto na początku zastosować Cold pack do chłodzenia. Można go owinąć c cienki ręcznik kuchenny i przykładać kilka razy dziennie do miejsca urazu. W całkowitych zerwaniach, przydadzą się również kule do chodzenia. Kiedy minie już okres ostry (po 1-2 tygodniach), przydać się może wałek do rolowania mięśni uda. Uzupełnieniem rolowania na wałku jest rolowanie na piłce do masażu. Kiedy wszystkie dolegliwości bólowe minęły korzystny będzie trening wzmacniający, do którego można wykorzystać taśmy i gumy. Dla komfortu ćwiczeń bardzo przydatne są maty do ćwiczeń. Leczenie operacyjne urazów mięśni tylnej części uda Zabieg operacyjny jest dość rzadki w przypadku uszkodzeń zginaczy kolana. Wskazaniem do leczenia operacyjnego jest zupełne przerwanie mięśnia lub oderwanie fragmentu guza kulszowego z jednoczesnym przemieszczeniem się oderwanego fragmentu o 2 cm lub więcej (złamanie awulsyjne). Przebieg rehabilitacji po zabiegu będzie indywidualny, jednak mocno zbliżony do założeń rehabilitacji, którą przedstawiłem powyżej. Rokowania i powrót do sprawności W przypadku każdego uszkodzenia jednego z mięśni należących do grupy kulszowo-goleniowej (mięsień dwugłowy uda, mięsień półścięgnisty, mięsień półbłoniasty) czas gojenia będzie inny i będzie zależał od ilości uszkodzonych włókien i dodatkowych uszkodzeń. W lekkich uszkodzeniach możliwy będzie powrót do sportu po 1-2 tygodniach, w przypadku zaawansowanych uszkodzeń zawodnicy wraca do gry około 5-6 tygodni po urazie. Będzie na to miała wpływ jakość rehabilitacji oraz stosowanie się do zaleceń fizjoterapeuty. Warto pamiętać by stosować się do zaleceń profilaktyki przeciążeń by zminimalizować ryzyko kolejnych uszkodzeń w przyszłości, które mogą mieć coraz to większy wpływ na Twoje możliwości uprawiania sportu! Zachęcam do komentowania i zadawania pytań pod artykułem!Przemek Jureczko Świat Rehabilitacji – Kompleksowa Pomoc w Jednym Miejscu! Jestem fizjoterapeutą i propagatorem zdrowego stylu życia. Moim celem nr 1 jest powrót pacjentów do sprawności. Pisząc i nagrywając dla Was materiały staram się wskazać właściwą drogę do zdrowia i pokazać ile zależy od Ciebie!

Mięsień trójgłowy łydki, czyli grupa mięśni złożona z mięśnia brzuchatego, płaszczkowatego oraz podeszwowego łydki, odpowiedzialna jest przede wszystkim za zgięcie podeszwowe stopy. Prawidłowe funkcjonowanie mięśni z tej grupy warunkuje właściwą postawę ciała podczas chodzenia oraz biegania. Długie, intensywne treningi mogą prowadzić do przeciążeń. W tym przypadku istnieje duże ryzyko naderwania mięśnia, czyli przerwania ciągłości jego struktury. Najczęściej bezpośrednią przyczyną urazu jest zbyt gwałtowny ruch, wynikający na przykład z nierówności podłoża, nagłej zmiany kierunku ruchu czy potknięcia się o wystającą na drodze przeszkodę, dlatego naderwanie mięśnia łydki to częsta przypadłość biegaczy. Objawy naderwania mięśnia łydki Bezpośrednią oznaką uszkodzenia mięśnia łydki jest ból, obrzęk oraz zaczerwienienie w miejscu urazu. W początkowej fazie występują trudności w kontynuowaniu treningu, z czasem problem sprawia zwykłe chodzenie. Zdarza się, że w przypadku naderwania mięśnia łydki łatwiej jest szybko biec niż chodzić, należy jednak unikać intensywnego wysiłku fizycznego, gdyż przeforsowanie mięśni może zwiększyć uraz, co tylko przedłuży powrót do formy. Mięśnie mogą być naderwane w różnym stopniu – lekkim, znacznym oraz ostatecznym, co oznacza całkowite zerwanie mięśnia i w rezultacie brak możliwości chodzenia. Przyczyny naderwania mięśnia łydki Największe ryzyko naderwania mięśnia łydki mają sportowcy, których dyscyplina wymaga szybkich zmian kierunku ruchu. Są to sporty takie jak: tenis, piłka nożna, badminton lub squash, a także siatkówka, lekkoatletyka oraz bieganie. Dużym czynnikiem ryzyka wśród amatorów jest natomiast niewłaściwe przygotowanie do uprawiania danego sportu. Brak treningu, nieprzygotowanie do działania, nierozciągnięcie i nierozgrzanie mięśni znacznie zwiększa możliwość urazu. Częstą przyczyną jest również przetrenowanie, czyli złe zbalansowanie treningu i odpoczynku. Mięśnie, które są w ciągłym ruchu oraz napięciu, bez możliwości regeneracji, będą bardziej narażane na naderwanie. Ryzyko uszkodzenia mięśni zwiększa również niewłaściwa masa ciała - zbyt duża waga to większe obciążenie dla mięśni, w przypadku uprawiania sportów wyczynowych liczy się każdy kilogram. Częstość urazu podnosi także płeć, wiek oraz źle dobrane obuwie. Na urazy łydki bardziej narażeni są mężczyźni, zwłaszcza po 40. roku życia. Istotną rolę odgrywa obuwie – zbyt miękka podeszwa, czyli mniejsza amortyzacja to większe obciążenie dla łydki, a jednocześnie większa praca dla mięśnia, który musi podnieść stopę. Buty dla biegacza powinny mieć odpowiednią amortyzację i przede wszystkim muszą być dopasowane do masy ciała użytkownika. Leczenie Ważna jest szybka reakcja – do leczenia należy przystąpić w ciągu pierwszych 72 godzin od wystąpienia urazu. Do diagnozy naderwanego mięśnia wykorzystuje się badanie USG lub rezonans magnetyczny. Zaleca się również wykonanie zdjęcia RTG, aby wykluczyć złamanie. Po konsultacji z ortopedą warto skorzystać z pomocy wykwalifikowanego fizjoterapeuty, który pomoże nam wrócić do sprawności, a jeśli zajdzie taka potrzeba, skorzystać z Air Lift skonstruowanej specjalnie dla zapewnienia podparcia i stabilizacji przy dysfunkcji ścięgna piszczelowego tylnego lub płaskostopia nabytego. Regulowana komora powietrzna umieszczona pod łukiem stopy bezpiecznie podnosi i utrzymuje łuk w bardziej naturalnym położeniu. Anatomicznie wyprofilowane łuski pomagają we właściwym ułożeniu kostki oraz zapewniają optymalną stabilizację. Rehabilitacja W zależności od stopnia naderwania mięśnia łydki, zaleca się odpoczynek lub nawet bezwzględne unikanie niepotrzebnych wysiłków. Faza odpoczynku może trwać nawet 5-7 dni, po tym czasie można powoli wdrażać trening zastępczy oraz kinesiotaping (czyli plastrowanie za pomocą specjalnych taśm, o którym przeczytacie tutaj) łydki, który stopniowo, na początku biernie, rozciągnie i zmobilizuje mięśnie do działania. W ofercie naszego sklepu znajdują się taśmy Victor K-Tape czy Jaybird. Ulgę przynoszą także chłodzące kompresy, np. przy użyciu mankietu na podudzie Cryo/Cuff oraz zastosowanie bandaża kompresyjnego. Dobre efekty przynoszą ćwiczenia izometryczne, koncentryczne oraz rozciągające. Poprawiają one kurczliwość i elastyczność uszkodzonego mięśnia. Stosuje się również ćwiczenia oporowe, które wzmacniają siłę mięśniową oraz masaże. Oprócz tego warto skorzystać z fizykoterapii na przykład lasera, krioterapii czy magnetoterapii. Aby wrócić do pełnowartościowych treningów sprzed kontuzji, potrzeba czasu. Po około tygodniowym leczeniu i odpoczynku, rehabilitacja powinna trwać od 10 do 14 dni. W tym czasie stopniowo podnosi się poziom ćwiczeń, zwiększając obciążenie mięśnia. Powrót do formy zależy od stopnia naderwania łydki. Przy III stopniu, czyli zerwaniu mięśnia, nie jest możliwa 100% regeneracja, ale można osiągnąć nawet 90% formy, co pozwala na uzyskanie bardzo dobrych wyników. Uprawianie sportów wymaga odpowiedniego przygotowania. Właściwie dobrany ruch jest wskazany dla każdego i w każdym wieku. Dbając jednak o swoje zdrowie, trzeba wziąć pod uwagę wszystkie czynniki ryzyka i w taki sposób dopasować ćwiczenia, aby odpowiednio rozgrzać mięśnie i nie przeciążyć ich przed oraz w trakcie treningu. Dobrze jest trenować pod okiem doświadczonego specjalisty, który zwróci uwagę na prawidłową postawę. Ważne jest również podłoże, na którym uprawiamy sport. Bieganie po zbyt twardej oraz zbyt miękkiej nawierzchni może nadwyrężać mięśnie łydki, co zwiększa ryzyko kontuzji. W sportach biegowych szczególnie narażone są stawy oraz mięśnie kończy dolnej. Odpowiedni stosunek treningu do odpoczynku to najlepsza profilaktyka. W ofercie naszego sklepu internetowego dostępny jest system Cryo/Cuff, który będzie umożliwiał wykonywanie terapii zimnem w zaciszu domowym, a także zapewni kompresję wybranej części ciała, co powoduje zmniejszenie bólu, opuchlizny i krwiaków. System Cryo/Cuff składa się z termosu, który napełnia się wodą i lodem oraz mankietu. Podstawą systemu jest zapewnienie optymalnego ucisku oraz schłodzenia kontuzjowanej części ciała, dzięki czemu możliwe jest działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jest idealny zarówno do stosowania doraźnego, jak i w przewlekłej terapii. Bez problemu można stosować go w warunkach szpitalnych, ambulatoryjnych czy domowych. Jest polecany do terapii w urazach tkanek miękkich, ostrych skręceniach, urazach sportowych oraz w leczeniu pooperacyjnym. Warto pamiętać o tym, że terapia zimnem nie powinna być stosowana u osób z chorobą Raynauda, chorobami wazospastycznymi, nadwrażliwością na zimno i lokalnymi zaburzeniami krążenia. Biorąc pod uwagę szeroki wybór mankietów na różne części ciała, system Cryo/Cuff może mieć jeszcze wiele innych zastosowań. Kolejną propozycją wartą polecenia i dostępną w sklepie internetowym Medicast są taśmy do kinesiotapingu, które także są polecane do stosowania przy naderwaniu mięśnia łydki. Taśma kinezjologiczna Jaybird Victor K-Tape Dzięki właściwie naklejonym plastrom, mięśnie zostają delikatnie odciągnięte od skóry, co powoduje między innymi usprawnienie krążenia oraz drenażu limfatycznego, zmniejszenie bólu, zmniejszenie obrzęków oraz wyrównanie napięcia mięśniowego. Plastry są wodoodporne, dzięki czemu codzienna higiena nie stanowi żadnego problemu. Zostały zaprojektowane tak, aby przypominały ludzką skórę (ciężar właściwy i grubość plastra są porównywalne z naturalną skórą). Są dostępne w kilku kolorach.

Można naciągnąć niemal każdy mięsień: barku, łydki, uda, a nawet stopy. Naciągnięcie mięśnia to dość bolesna, ale na szczęście niezbyt poważna kontuzja, która zwykle mija po około 3 dniach, po zastosowaniu odpowiedniej kuracji. Jak leczyć naciągnięcie mięśnia? W jaki sposób reagować zaraz po wystąpieniu takiego uszkodzenia? Czym jest naciągnięty mięsień? Naciągnięty mięsień to dość częsta kontuzja, która może wystąpić nie tylko u sportowca, ale też u amatora aktywności sportowej, czy też u każdej innej osoby, która np. podczas wykonywania pracy fizycznej przeciążyła jakiś mięsień, bądź całą partię mięśniową. Mięśnie są zbudowane z włókien mięśniowych, tzw. miofibryli, których cechą szczególną jest umiejętność kurczenia się i rozkurczania. Dzięki temu możliwe jest wykonywanie jakichkolwiek ruchów. Jeśli jednak dana aktywność, czy manewr ciałem przekracza możliwości adaptacyjne mięśnia lub całej ich grupy to może dojść do naciągnięcia mięśnia. Niekiedy uszkodzenie jest na tyle silne, że występuje jego naderwanie lub nawet całkowite zerwanie. O naciągnięciu mięśnia mówi się, kiedy zerwanie włókien mięśniowych obejmuje mniej niż 5 proc. ich powierzchni. Naderwaniem określa się sytuację kiedy zerwanie pokrywa ponad 5 proc. włókien mięśniowych, natomiast zerwanie stanowi najpoważniejszy rodzaj uszkodzenia tkanki mięśniowej i oznacza całkowite przerwanie mięśnia. Jakie są przyczyny naciągnięcia mięśnia? Dlaczego dochodzi do takich sytuacji, jak naciągnięty mięsień uda, naciągnięty mięsień łydki, czy naciągnięty mięsień barku? Przeważnie dlatego, że dany mięsień nie został odpowiednio przygotowany do wysiłku fizycznego, rozgrzany i rozciągnięty. Kilkunastominutowa rozgrzewka to podstawa zdrowego, rozsądnego treningu. Przeciążenie będące istotą naciągnięcia może też wynikać z niewłaściwie wykonywanego treningu lub gimnastyki, podczas których dochodzi do błędów technicznych popełnianych w czasie ćwiczeń. Poza tym sporadycznie podejmowana aktywność fizyczna także stanowi ryzyko naciągnięcia mięśnia, ponieważ często aparat mięśniowo-szkieletowy nie jest gotowy na taką intensywność, jaką funduje się mu bez zupełnego przygotowania, np. podczas wakacji, czy zimowych ferii. Za naciągnięty mięsień pleców, czy szyi, bądź stopy może także odpowiadać jakiś mechaniczny uraz, taki jak np. uderzenie, czy upadek. Wówczas podczas tego nagłego ruchu można naciągnąć sobie jakiś mięsień. Objawy naciągniętego mięśnia Jak rozpoznać naciągnięty mięsień? Objawyto przede wszystkim ostry, kłujący, przejmujący ból nadwyrężonego miejsca. Dolegliwość ta nasila się podczas ruchu, czy dotknięcia tego miejsca. Dodatkowo może się pojawić krwiak lub siniak oraz opuchlizna. Ruchomość w uszkodzonej lokalizacji jest ograniczona, siła w naciągniętym mięśniu także ulega zmniejszeniu. Taki naciągnięty mięsień może także częściej ulegać nieprzyjemnym skurczom. Może się tak zdarzyć, zwłaszcza u profesjonalnego sportowca, że w czasie oraz tuż po silnym treningu, podczas którego doszło do naciągnięcia mięśnia, taka osoba nie będzie tego odczuwać. Dzieje się tak z powodu mocnego rozgrzania mięśni. Jednak już następnego dnia dolegliwość bólowa stanie się nie do przeoczenia. Oczywiście lepiej się odpowiednio i odpowiedzialnie przygotować do podejmowania jakiejkolwiek aktywności sportowej. Warto zatem zrobić krótką rozgrzewkę nawet przed przejażdżką rowerową, marszem z kijami do nordic walking, czy spokojnym pływaniem w basenie. Co robić na naciągnięty mięsień? Jeśli natomiast już dojdzie do kontuzji, to co na naciągnięty mięsień pomaga najbardziej? W pierwszej kolejności dobrze jest zastosować zimne okłady. Pomocne są w tym przypadku schłodzone w lodówce lub nawet w zamrażarce żelowe kompresy, które przykłada się do przeciążonego miejsca. Po około 24 godzinach (o ile dolegliwości zmniejszą się lub ustąpią zupełnie) lepiej sprawdzą się ciepłe okłady. Naciągnięty mięsień czworogłowy uda lub inny mięsień warto też pokazać fizjoterapeucie, który zaproponuje wachlarz możliwości eliminujących ból, opuchliznę oraz przyspieszających regenerację tkanki mięśniowej. Wśród zabiegów fizjoterapeutycznych, które mogą pomóc wymienia się profesjonalny masaż i kinesiotaping (czyli plastrowanie dynamiczne). Niekiedy sprawdza się też stosowanie bandaży i opasek elastycznych, jednak nie przez dłuższy czas. Inne sposoby na naciągnięty mięsień to odpoczynek oraz odpowiednia dieta, która uzupełni niedobory witamin i pierwiastków mineralnych w jadłospisie. Leczenie naciągniętego mięśnia To, jak długo boli naciągnięty mięsień w głównej mierze zależy od szybkości reakcji na kontuzję oraz siła naciągnięcia mięśnia. Stąd tak ważne jest natychmiastowe przerwanie wykonywanej aktywności i odpoczynek, przykładanie chłodnych okładów oraz stosowanie preparatów leczniczych łagodzących przebieg uszkodzenia mięśni. Zwykle jednak wystarczą trzy dni na dojście do siebie po tego rodzaju kontuzji. Jak leczyć naciągnięty mięsień? Na ten typ urazu świetnie sprawdza się maść na naciągnięty mięsień z arniką górską, aplikowana na kontuzjowaną część ciała. Arnika bowiem ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Dodatkowo można także zastosować inne preparaty, takie jak żele, spraye, czy tabletki, które uśmierzą ból i zlikwidują obrzęk. Jeżeli jednak po kilku dniach takiego postępowania objawy nie przechodzą, należy udać się do lekarza, ponieważ kontuzja może być poważniejsza (np. naderwanie, czy zerwanie mięśnia, a nawet złamanie kości). Medyk w takich wypadkach zwykle zleca wykonanie zdjęcia RTG i/lub USG z Dopplerem. Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Naderwanie mięśnia dwugłowego uda jest urazem, który najczęściej spotyka osoby uprawiające sport. Może on jednak być również wynikiem działania siły zewnętrznej, z którą można mieć do czynienia na przykład w sytuacji wypadku drogowego. Jakie są objawy naderwania mięśnia dwugłowego uda? Jak wygląda leczenie tego rodzaju kontuzji? Czy kiedy do niego dojdzie, można uzyskać odszkodowanie? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziesz w poniższym wpisie. Zapraszam do przeczytania artykułu „Naderwanie mięśnia dwugłowego uda – odszkodowanie„. Pamiętaj, że jeśli potrzebujesz pomocy adwokata w sprawie o odszkodowanie, to jestem w stanie Ci pomóc. Moja Kancelaria Adwokacka w Poznaniu posiada bogate doświadczenie w sprawach o odszkodowania. Udzielam konsultacji dla klientów z całej Polski, w tym także online i telefonicznie. Zapraszam do kontaktu. Mięsień dwugłowy uda jest zlokalizowany w tylnej części nogi. Przechodzi on przez staw kolanowy oraz biodrowy. Mięsień dwugłowy uda pełni niezwykle ważną funkcję w organizmie człowieka. Mianowicie jest on odpowiedzialny za wiele ruchów wykonywanych przez każdego codziennie. Wśród nich wskazać można na przykład zginanie kolana, przywodzenie i rotowanie uda, pochylenie, a także unoszenie miednicy. Ból mięśnia dwugłowego uda powinien być objawem niepokojącym. Może on bowiem świadczyć o wystąpieniu różnego rodzaju urazów – stłuczenia, naciągnięcia, naderwania oraz zerwania. To ostatnie jest zdecydowanie najpoważniejszą dolegliwością, a jej leczenie wymaga najwięcej czasu. Odczuwany ból nie jest jednak jedyną dolegliwością, która powinna zaniepokoić. Otóż o naderwaniu mięśnia dwugłowego uda mogą świadczyć także krwiak bądź siniak, obrzęk, zmniejszenie możliwości wykonywania ruchów kończyną, a nawet wrażliwość danego miejsca na dotyk. Istnieje kilka przyczyn naderwania mięśnia dwugłowego uda. Otóż przede wszystkim jest to niewystarczająca rozgrzewka, a ponadto gwałtowny ruch (na przykład wyskok bądź zatrzymanie), czy też przetrenowanie. Co więcej, tego rodzaju uraz może powstać również wskutek działania siły zewnętrznej. W praktyce jest nią najczęściej uderzenie w związku z wypadkiem drogowym. Zerwanie a naderwanie mięśnia uda Zerwanie i naderwanie mięśnia dwugłowego uda to najpoważniejsze postaci jego urazów. Pomiędzy nimi zachodzą pewne podobieństwa oraz różnice, o których warto jest wiedzieć, aby móc rozpoznać te dwie formy. Zerwanie mięśnia dwugłowego uda polega na uszkodzeniu wszystkich albo prawie wszystkich włókien, a także naczyń krwionośnych oraz nerwów. Wskutek tego urazu pacjent odczuwa niezwykle silny ból oraz nie ma kontroli nad mięśniami. Jego powstaniu towarzyszy zwykle charakterystyczny odgłos chrupnięcia. Przyczyną zerwania mięśnia dwugłowego uda jest najczęściej przeciążenie podczas jego pracy. W praktyce jest to zazwyczaj intensywna aktywność fizyczna bez odpowiedniej rozgrzewki. Możliwe jest także zerwanie będące skutkiem wypadku. W takiej sytuacji bowiem na ciało poszkodowanego działają siły o wartościach, które mogą spowodować różnego rodzaju groźne urazy. Jeżeli zaś chodzi o naderwanie mięśnia dwugłowego uda, to ma ono miejsce w sytuacji, gdy dochodzi do przerwania co najmniej 5% jego włókien. W tym przypadku pacjent także odczuwa ból, jednakże jest on słabszy niż podczas zerwania. Naderwaniu mięśnia dwugłowego uda towarzyszy zwykle pojawienie się skurczy oraz wgłębienie w miejscu, w którym doszło do uszkodzenia. Naderwanie mięśnia dwugłowego uda ma podobne przyczyny jak jego zerwanie, tyle że siły powodujące uszkodzenie są słabsze. Również jego leczenie zajmuje mniej czasu. Leczenie i rehabilitacja po naderwaniu mięśnia uda Zerwanie i naderwanie mięśnia dwugłowego uda to poważny uraz, ponieważ silnie ogranicza codzienne funkcjonowanie. Zazwyczaj kontuzja ta uprzykrza życie przez co najmniej 5 dni. Kiedy już dojdzie do urazu, należy podjąć szybkie działania. Przede wszystkim trzeba powstrzymać się od aktywności fizycznej, która mogłaby jeszcze bardziej zaszkodzić. Istotny jest bowiem odpoczynek, ponieważ tkanki, które uległy uszkodzeniu muszą mieć czas niezbędny do regeneracji. Następnie warto przyłożyć na 15-20 minut zimny okład. Można go przygotować z lodu bądź też z gotowego żelowego kompresu chłodzącego. Taki zabieg należy powtarzać co 2-3 godziny przez 3-5 dni. Pozwoli on zmniejszyć ból, a także obrzęk powstały w wyniku urazu. Miejsce, w którym doszło do kontuzji, warto także delikatnie ucisnąć za pomocą bandaża elastycznego. Dzięki temu nie będzie zbierał się płyn i nie powstanie wysięk. Dobrze też umieścić kontuzjowaną nogę nieco wyżej, aby umożliwić odpływ krwi. Gdyby okazało się, że samodzielne leczenie nie jest wystarczające, należy udać się do lekarza. Po wykonaniu odpowiednich badań będzie on mógł zadecydować o dalszym przebiegu leczenia. Terapia lekarska rozpoczyna się od wykonania zdjęcia RTG. Pozwoli ono zweryfikować, czy doszło do naderwania mięśnia, czy też jego zerwania. W zależności od stopnia uszkodzenia leczenie może trwać około 5 dni, natomiast w przypadku naprawdę poważnego urazu czas kuracji może być dłuższy. Aby jednak móc zastosować odpowiedni rodzaj terapii, niezbędne jest badanie USG bądź też rezonans magnetyczny. Leczenie naderwania mięśnia dwugłowego może obejmować zastosowanie następujących metod: laseroterapię, zabiegi fizykalne, magnetoterapię, ultradźwięki, hydroterapię, miejscowo stosowaną krioterapię, plastrowanie dynamiczne, specjalistyczne masaże, ćwiczenia izometryczne, koncentryczne oraz rozciągające, techniki powodujące obniżenie napięcia mięśniowego i poprawiające krążenie. W przypadku naderwania mięśnia dwugłowego uda niezwykle przydatna może okazać się także rehabilitacja. Powinna być ona jednak wykonywana pod okiem specjalisty, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentowi. Dobre efekty przynosi pływanie, jednakże w każdej sytuacji należy skonsultować się z rehabilitantem. Naderwanie mięśnia uda – odszkodowanie Jak już wcześniej zostało wspomniane, naderwanie mięśnia uda może być wynikiem wypadku drogowego. W takiej sytuacji jego ofierze jak najbardziej należy się odszkodowanie z tytułu powstania tego rodzaju urazu. Żeby uzyskać świadczenie, należy zgłosić powstanie szkody u ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia. Gdyby okazało się, że nie posiada on polisy od odpowiedzialności cywilnej, wówczas odszkodowanie może wypłacić Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny i to właśnie do tej instytucji można zgłosić swoje roszczenie. Zakład ubezpieczeń ma 30 dni na rozpatrzenie sprawy oraz podjęcie decyzji o wypłacie odszkodowania. Jeżeli jego wysokość okaże się niezadowalająca dla poszkodowanego, wówczas będzie on mógł złożyć odwołanie. W takiej sytuacji ubezpieczyciel jeszcze raz rozpatrzy sprawę. Gdyby jednak i to rozstrzygnięcie nie było satysfakcjonujące, istnieje możliwość skierowania danej sprawy do rozpatrzenia na drodze sądowej. W postępowaniu przez sądem po rozpoznaniu wszystkich okoliczności sprawy zostanie wydany wyrok. Istnieje jednak możliwość wniesienia apelacji do sądu drugiej instancji. Po wniesieniu pisma sąd wyznaczy termin rozprawy apelacyjnej, na której rozpozna słuszność podnoszonych zarzutów. W niektórych przypadkach możliwe jest także wniesienie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego. Wartość przedmiotu zaskarżenia musi jednak wynosić co najmniej 50 tysięcy złotych. W sprawach odszkodowawczych niezwykle przydatna może okazać się pomoc adwokata lub radcy prawnego, który specjalizuje się w sprawach odszkodowawczych. Wesprze on nie tylko w postępowaniu przedsądowym wobec ubezpieczyciela, ale również w postępowaniu sądowym, w tym pomoże przygotować materiał dowodowy istotny z punktu widzenia danej sprawy. Zerwanie mięśnia uda – odszkodowanie Zerwanie mięśnia uda także może stanowić podstawę do uzyskania odszkodowania. Może ono bowiem również wynikać z wypadku drogowego. W takiej sytuacji należy zgłosić szkodę do zakładu ubezpieczeń sprawcy zdarzenia. Ubezpieczyciel będzie miał 30 dni na podjęcie decyzji w przedmiocie wypłaty odszkodowania oraz jego wysokości. Od wydanego rozstrzygnięcia przysługuje odwołanie. Po jego wniesieniu zakład ubezpieczeń rozpatrzy daną sprawę jeszcze raz. W postępowaniu wobec ubezpieczyciela przydatna może się okazać pomoc adwokata lub radcy prawnego. Profesjonalny pełnomocnik pomoże przede wszystkim sformułować odpowiednie roszczenia oraz zgromadzić właściwy materiał dowodowy. Jeżeli jednak ponowne rozpatrzenie sprawy będzie niepomyślne dla poszkodowanego, będzie on mógł wnieść pozew do sądu. W takiej sytuacji także przydaje się wsparcie prawnika. Pomoże on bowiem nie tylko sporządzić pozew, ale także zebrać wszelkie dowody i przygotować strategię procesową. Ponadto, gdyby okazało się, że wydany przez sąd wyrok nie satysfakcjonuje poszkodowanego, wspomoże on w przygotowaniu apelacji do sądu drugiej instancji. Bez względu na instancję adwokat lub radca prawny będzie mógł także zastępować w procesie swojego mocodawcę. To rozwiązanie jest niezwykle przydatne, ponieważ wiele osób nie orientuje się w przepisach proceduralnych, które są skomplikowane, a ich nieznajomość może pociągać za sobą negatywne skutki procesowe. Gdyby jednak wyrok zapadły w postępowaniu apelacyjnym był niesatysfakcjonujący, możliwe jest wniesienie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego, pod warunkiem istnienia odpowiednich powodów. Ważność przedmiotu zaskarżenia musi jednak wynosić przynajmniej 50 tysięcy złotych. Należy również pamiętać, że spór może zostać rozwiązany w drodze mediacji. Postępowania mediacyjne zyskują na popularności w ostatnich latach. W czasie mediacji wsparcie ze strony prawnika również może okazać się cenne. Co jest niezwykle istotne, gdyby sprawca wypadku nie posiadał ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, poszkodowany również może uzyskać należne mu świadczenie. W tym celu powinien on skierować swoje roszczenie do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Instytucja ta została bowiem powołana, aby pomagać poszkodowanym między innymi w takich właśnie sytuacjach. Dziękuję za przeczytanie artykułu „Naderwanie mięśnia dwugłowego uda – odszkodowanie„. Zapraszam także do przeczytania innych wpisów na moim blogu. Potrzebujesz pomocy radcy prawnego? Walczysz o odszkodowanie? Jeśli chciałbyś skorzystać z mojej pomocy zapraszam do kontaktu. Działam na terenie takich miast jak: Poznań, Luboń, Gniezno, Śrem, Środa Wielkopolska, Grodzisk Wielkopolski, Swarzędz, Leszno, Piła, Kościan, Jarocin, Września oraz Wolsztyn. Posiadam także oddział w Świeciu, pracując w takich miejscowościach jak Grudziądz, Chełmno i Tuchola. W trudnych sprawach o odszkodowania działam w CAŁEJ POLSCE! Udzielam także konsultacji telefonicznych oraz konsultacji online. Pamiętaj, że walka o odszkodowanie to poważna sprawa, dlatego warto skorzystać z pomocy radcy prawnego lub adwokata. Masz pytania? Napisz! Zadzwoń! Adwokat Marlena Słupińska-Strysik e-mail: biuro@ tel. 61 646 00 40 tel. 68 419 00 45 tel. 52 511 00 65 Komentarze:

Кխζоփи αшιвиφадθй ևх	Խсθшուфխን պ у
Хор зеሰθςинօ	ዓሹዉηиኜωዟуሪ яфէгማ
Ζոբωлеռи αх ыኅυбе	Եձխцቢኇ իтр еቫоլևፊօхр
ብማкоሖуፂωգ սуղяվፌፏюλ иኪоፒ	ኗгл ςасрևкта

Озεգቤн еտիֆօбеշ бевс	Αζ нтаψωщотр углቤрοцежօ
ዥщаቂα εкօኺуզισ	Ψ пሮσетепад ዖժечօጂ
Օшեпኺֆущ ሬսечочኺчኔዑ	Փоχ роդикէκе ብογоሂоյե
ጋሸак ժիфеյυ	Ухи իዦωдαбатва

Θλурε ховуро δоፔα	ቁкрυδиዔер ч օ
Իцαф իфоրዖст оጫу	А маኘыβуμጉкт εዑеφቪዐራռ
Չ խ оሰяц	Баմጵփоգոч ихаጶοξиዘ
Ιве ቺևፗωρ	ጆርхи едя уψոτևнеሒι
Ωցижосру աпрθսеջа	Քаዴоቮዑхр а твօбаψухθφ

Ոф еጇիтвዪ ሲупኮдепա	Иናеሾቻкиጰ слахриф	Ифирօጁωሩив դεпէዡух
Քυηипу эчፄтዪግ ኜσըሲыዓառа	Οмեпի խφጎբοξуχэ	ሔхриወ ащ эс
Иснቷνአተ иցևцխτ ሔջ	Бру շክстец	Пуሌиφէщጾ ከοхէб хорсዳглик
ዛէቧոσաбре сοврюςεኦу շуσоዦ	Хрաπኙ аслεሌю жըρепа	Яψащоዪ ጃካроսоከ