--> D: Lachs; Engl: salmon; Franc: saumon; Ital: salmone; Span: salmonŁososie są rybami z gatunku Salmo, Salmothymus und Oncorhynchus z rodziny łososiowatych ( Salmonide). Łosoś jest typową rybą anadromiczną tzn. wędrująca na czas rozrodu z mórz do rzek. Jego życie zaczyna się w zimnych, czystych rzekach i potokach. W wieku 1- 3 lat wędruje do morza. Po latach wraca z powrotem do miejsca swojego „urodzenia“- na tarło. W czasie wędrówki w górę rzek muszą pokonać wiele przeszkód ( wodospady, progi rzeczne). Ta bardzo wyczerpująca wędrówka oraz zmiany zachodzące w organizmie bardzo osłabiają łososie, tak że po tarle większość z nich ginie. Tak zamyka się wieczny cykl natury. Łosoś lubi chłodne wody, dlatego najbardziej masowo występuje w strefie umiarkowanej do subpolarnej. Występuje w północnej części Atlantyku, w rzekach Ameryki Północnej, w Europie od Portugali po Morze Białe, Północne do jeziorach Ładoga i Onega tworzy formy wyłącznie słodkowodne. Pierwsze wzmianki o łososiach można przeczytać w opisach Pilniusza Starszego. Dawniej łosoś występował masowo w europejskich rzekach. Szczególnie Ren był znany jako rzeka z dużych ławic łososia. Niestety rozwój przemysłu, który spowodował zanieczyszczenie wód oraz budowa elektrowni wodnych zagradzających odwieczne drogi wędrówek łososi spowodowały praktyczne zniszczenie zasobów łososia w europejskich rzekach. Obecnie ławice łososia mające znaczenie gospodarcze występują tylko w Irlandii, Szkocji i krajach skandynawskich. Opis Dorasta do 150 cm długości i 24 kg masy ciała.. Obecnie łososie europejskie osiągają ok. 60 cm. Rzadko 1,5 metra długości. Ich średnia waga wynosi od 4 do 8 kg. Naturanie zdarzają się osobniki, które osiągają i ponad 25 kg. Według ustnych przekazów łososie z populacji drawskiej (zwane również królewskimi) osiągały 150 cm i aż 46 kg masy. Łuski drobne, mocno osadzone. Linia boczna dobrze widoczna. Na linii grzbietu występuje mała, czerwono-szara płetwa tłuszczowa (charakterystyczna dla łososiowatych). Głowa z wielką i silnie uzębioną paszczą. Podczas tarła samce zmieniają ubarwienie na czerwonawe, a żuchwa przybiera kształt haka. Młode mają na bokach ciemne i czerwone plamki. Osobniki dorosłe mają nieregularne czarne plamy na górnej połowie ciała. Łosoś jest rybą drapieżną, początkowo żywi się skorupiakami planktonowymi i larwami owadów, później mniejszymi rybami oraz skorupiakam W czasie tej wędrówki łososie kierują się zapachem wody w miejscu, w którym przyszły na świat. W trakcie przekraczania granicy wód słodkich i słonych dokonują się w ich organizmach zmiany biochemiczne i fizjologiczne. Muszą bardzo szybko fizjologicznie przystosować do różnego poziomu zasolenia wód ( Osmoregulacja).W trakcie wędrówki nie pobierają pokarmu. Tarło odbywa się jesienią, w zimnej, dobrze natlenionej wodzie o silnym prądzie. Ikra w liczbie do 30 000 ziaren (o średnicy 4–7 mm) jest składana do jamek wygrzebanych przez samicę w piaszczystym lub kamienistym dnie. Larwy wykluwają się wiosną. Mają one długość około 2 cm. Po tarle wiele osobników ginie. Osobniki młode spędzają w rzekach 2–3 lata, następnie wędrują do morza, przybierają wtedy barwę szarozieloną na grzbiecie i srebrzystobiałą na bokach i brzuchu (tzw. stadium smolt). W morzu spędzają kolejne 2–3 lata, po czym wracają do tej samej rzeki na tarło. Łososie pacyficzne występują u wybrzeży Alaski, Kanady i stanów Waszyngton i Oregon na zachodnim wybrzeżu USA. Najważniejszymi przedstawicielami są: Gorbusza (Oncorhynchus gorbuscha) Nerka (Oncorhynchus nerka) Czawycza (Oncorhynchus tshawytscha) Keta (Oncorhynchus keta) Kirzucz (Oncorhynchus kisutch) Masu (Oncorhynchus masou) Huchen (Hucho hucho) Proszę się nie dziwić, że nazwy tych gatunków mają rosyjskie brzmienie. Ale na pewno wiecie, że Alaska do początku 19- ego wieku należała do Imperium Rosyjskiego. Dopiero w 1867 roku została odkupiona przez USA. Do dzisiaj część mieszkańkańców wyznaje wiarę prawosławną i można zobaczyć cerkwie. (sam widziałem). Ale wracajmy do naszych ryb. Na Alasce i w Kanadzie zasoby łososia zostały ( od ok. 1900 r) bardzo mocno przetrzebione. Powodem było oczywiście przełowienie. Niestety te wieczne cykliczne wędrówki łososia powodują, że można go bardzo łatwo tylko znaleźć odpowiednie miejsce na rzece. Nie było problemy jak łowili tylko Indianie i niedźwiedzie grizzly, ale niestety przyszedł biały „ cywilizowany“ człowiek i zaczął łowić dla zysku. Przegradzano całe rzeki zaporami i wyławiano wszystko co tylko miało płetwy i ogon. Zaczęto także ( podobnie jak w Europie) budować zapory wodne. Obecnie przy wielkich zaporach budowane są specjalne drogi dla wędrujących łososi. Dzikie łososie można łowić tylko w odpowiednich porach roku i pod nadzorem. Tylko Indianie mają pozwolenie na odłów przez cały rok na własne potrzeby. Największym tarliskiem łososi pacyficznych jest Columbia River w Oregon i Waszyngton. Ścisła kontrola połowów spowodowała gwałtowny rozwój chodowli, co spowodowało poważne zanieczyszczenie środowiska. Łosoś należy obecnie do najbardziej cenionych ryb na rynku żywnościowym. Jak już wcześniej wspomniałem, dorosłe osobniki odżywiają się głównie mniejszymi rybami i skorupiakami. W pancerzu skorupiaków znajduje się Carotinoid zawierający barwnik o nazwie Astaxanthin. Ten barwnik powoduje, że mięso łososi ma barwę od pomarańczowej do czerwonej. Mięso łososia bałtyckiego ( podgatunek łososia atlantyckiego) jest znacznie jaśniejsze, ponieważ jego pożywienie stanowią głównie śledzie i szproty. Łosoś należy obecnie do najbardziej cenionych ryb spożywczych. Jego pomarańczowo- czerwone mięso o niepowtarzalnym zapachu zawiera bardzo dużo kwasów tłuszczowych Omega-3, niezbędnych dla naszego organizmu których o sam nie wytwarza. Historia łososia atlantyckiego jest bardzo podobna. Do 19-go wieku łosoś nie był delikatesem, ponieważ występował tak masowo, że był bardzo tani. W niektórych kronikach z dawnych lat można przeczytać o buntach służby. Zatrudnieni na pańskich dworach uważali, że za często dostają posiłki z łososia!? Historycy uważają to za legendy, ale coś w tym jest. Od początku 20-ego wieku sytuacja zaczęła się zmieniać. W Europie wędówki łososia też stały się jego przekleństwem. W czasie drogi na tarło są one bardzo łatwym łupem. Wystarczyło tylko prymitywnymi sieciami przegrodzić rzekę i można było złowić całą masę ryb. To doprowadziło do totalnego przełowienia. Zanieczyszczenie wód, pogłębianie rzek ( zniszczenie miejsc tarliskowych), budowanie elektrowni wodnych ( odcięcie dróg do miejsca tarła)- dokonały reszty. W latach 50- tych ubiegłego stulecia, łososie przestały praktycznie istnieć w europejskich rzekach. I stały się prawdziwym delikatesem. Obecnie po wielu staraniach te szlachetne ryby pojawiły się znowu, ale jakiekolwiek znaczenie gospodarcze mają tylko w krajach skandynawskich w Szkocji i Irlandii. Obecnie na rynku rybnym, jeżeli mówimy o łososiu atlantyckim, to jest on z hodowli. Dzikie łososie są generalnie sprowadzane jako ryby mrożone z Kanady i USA. Są, naturalnie o wiele droższe, ale też zdrowsze od hodowlanych. Przyrządzanie Łososie można jeść na surowo jako gotowane, smażone, gryllowane i oczywiście wędzone. Przed przyrządzaniem świeżego łososia musimy usunąć łuski ( oskrobać). Kawałki fileta możemy z powodzeniem dusićz różnymi dodatkami albo w wywarze rybnym z dodatkiem białego wina. Zarówno filety jak i tuszki nadają się doskonale do smażenia, smakuje zamoczony w cieście piwnym i upieczony we frytkownicy. W niektórych krajach dusi się mięso łososia w ...szampanie!? Przyrządza się go w galarecie i serwuje na zimno z sałatką warzywną i majonezem ziołowym. Bardzo popularny jest także łosoś wędzony zarówno na zimno jak i na ciepło. Doskonale smakuje marynowany w przyprawach ( gravlax ) z dodatkiem whisky albo brandy. Przyprawy Curry, estragon, czosnek, kurkuma,papryka, pietruszka, biały pieprz, cytryna Przystawki Duszone ostrygi, liście szpinaku, roztopione masło, pieczarki, krewetki, kawior, chrzan ze śmietaną, oliwki, muszle smażone, papryka, masło sardelowe, szparagi, duszone pomidory, sos curry, sos hollendaise, sos madeira, sos winno - śmietankowy. Znana na rynku pomarańczowa ikra to jest kawior z Łososia, albo keta kawior (z Oncorhynchus keta).

Ryba na obiadRyba i cytryna to zgrana para. Kilka kropel soku z cytryny sprawia, że mięso przy smażeniu się nie rozpada, a przynajmniej rozpada się nieco mniej. Łagodzi też nieco specyficzny rybi zapach. Seemann ( zalecają jak największe spożycie ryb, naukowcy – ostrożność. Bo, choć bogate w cenne składniki odżywcze, zawierają też trujące metale ciężkie i dioksyny. Przykładem śledź bałtycki. Wszystkie wędzone, i w puszkach mogą bardziej szkodzić niż pomagać. Trudno się zdrowo warto jeść ryby?Lekkostrawne, pełne dobrze przyswajalnego białka, niskokaloryczne, bogate w drogocenne wielonienasycone kwasy tłuszczowe. Dietetycy i lekarze gremialnie nawołują do jedzenia ryb. Zasadniczo, najlepsze są tłuste ryby morskie, zawierające zdecydowanie najwięcej kwasów omega-3, a w tej grupie: łosoś, makrela, śledzie, szproty, sardynki. Ze słodkowodnych – pstrąg. Ma ich prawie tyle samo, co łosoś, a więcej niż popularne śledzie. Już dwie porcje tygodniowo korzystnie wpływają na stan zdrowia, a przy trzech - czterech następuje poprawa pracy mózgu. Zawarte w rybach morskich jod i selen niezbędne są do prawidłowego funkcjonowania tarczycy, mózgu, układu odpornościowego. Witamina D zadba o kości, zaś A o Czy warto jeść ekologiczną żywnośćRyby są też banalnie proste w przygotowaniu: kilka kropel cytryny, sól, szczypta ulubionych ziół i łyżka dobrej jakości masła lub oliwy, kilkanaście minut w piekarniku i danie gotowe. Ale o przyrządzaniu nieco hodowlane, czy żyjące wolno?Hodowle są nastawione na zysk – jasna sprawa. W większości przypadków ryby stłoczone są na niewielkiej powierzchni, obok siebie pływa pasza, którą są karmione i odchody. Do pasz dodawane są antybiotyki (żeby uniknąć strat), a także barwniki pozwalające osiągnąć lepszą barwę mięsa. Dlatego najlepiej wybierać ryby żyjące wolno, w jak największych akwenach: pacyficzne, atlantyckie. A jeśli już hodowlane (na ogół są sporo tańsze), to z certyfikatami. Żeby zdrowa dieta nam nie morskie i słodkowodnePodstawowy podział ryb przebiega właśnie na tej linii. Ryby morskie uważane są za zdrowsze i bardziej wartościowe od słodkowodnych, a to ze względu na wyższą zawartość kwasów omega-3: EPA i DHA (wyjątek od tej reguły stanowi wspomniany już pstrąg), oraz jodu i selenu. Dostarczają też więcej energii. Co nie oznacza, że nie warto sięgać i po gatunki śródlądowe: stanowią dobre źródło białka i witamin, są lekkostrawne, a także bardzo chude, średniotłuste i tłusteRybie mięso jako jedyne warto jeść najbardziej, gdy jest tłuste. Tłuste ryby mają nie tylko największą wartość energetyczną, ale też zawierają najwięcej wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Należą do nich: halibut, łosoś, szprotka, śledź, makrela, karp i są rybami bogatymi w białko, witaminy i mikroelementy. Fot. RLievi ( Polecamy poradnik: Wiedza o tłuszczach – smalcu, maśle, oliwie, olejach roślinnych, margarynie Średniotłuste ryby to: tuńczyk, troć, sieja, sielawa, pstrąg, sum europejski, sum afrykański, lin i leszcz. Natomiast chude mięso mają flądra, dorsz, mintaj, morszczuk, sandacz, szczupak, tołpyga, amur, sola. Czy to już wystarczy, by wybrać gatunki, które najczęściej będą gościć na naszych stołach? Niestety nie. Pozostają jeszcze dwie kwestie, przy czym pierwsza z nich ma zasadnicze znaczenie dla naszego ryba, a ryba skażona: metale ciężkie i dioksynyNiestety, czystość wód, nawet w największych akwenach, pozostawia wiele do życzenia. Pierwszy problem to skłonność do akumulacji rtęci, a dokładniej metylortęci – toksycznej formy organicznej. Największe jej ilości można znaleźć w mięsie dużych, długowiecznych drapieżników, jak rekiny, mieczniki i duże tuńczyki. Spożywanie tych gatunków należy więc ograniczać, co zasmuci pewnie wielbicieli tuńczyka. Co więcej, dzieci, kobiety w ciąży, karmiące lub planujące zajście w ciążę powinny w ogóle ich unikać. Jeśli jednak mamy na tuńczyka wielka ochotę, raczej warto sięgać po rybę świeżą sprzedawaną w całości. Można wówczas wybrać osobniki młode, niewielkich rozmiarów, w których zawartość rtęci jest najmniejsza. Kupując konserwę z tuńczyka, w zasadzie nie mamy pojęcia, co ląduje na naszym kolei w bałtyckich śledziach i łososiach, zachwalanych przecież jako jedne z najzdrowszych ryb, odkryto niepokojąco wysoką zawartość toksycznych dioksyn i podobnych do nich polichlorowanych bifenyli (PCB). Substancje te mogą mieć negatywny wpływ na układ odpornościowy i nerwowy, a także na zdolności rozrodcze. Te gatunki ryb odławiane w Bałtyku również należy więc ostrożnie dozować w te gatunki ryb uważaj:Ryba maślana to wspólna nazwa kilku gatunków ryb morskich. Są tłuste, o przyjemnej, maślanej konsystencji, ale tutaj tłustość nie jest zdrowa. Zawarty w nich w dużych ilościach kwas oleinowy jest dla człowieka niestrawny i może powodować problemy żołądkowo-jelitowe. Niewskazane dla dzieci, kobiet w ciąży i osób starszych. Panga – tę słodkowodną rybę hoduje się w fatalnych warunkach, co odbija się na jej walorach zdrowotnych: zawiera toksyny, antybiotyki i inne tego rodzaju dobra. Mimo smacznego, białego mięsa o przyjemnej konsystencji, zdecydowanie należy jej unikać. Tilapia jest hodowana w podobny sposób jak panga. Również należy jej unikać, szczególnie gdy jest się alergikiem. Kwestia ekologii: nie jedz gatunków ryb zagrożonych wyginięciemEkspansywne rybołówstwo spowodowało – i powoduje nadal – drastyczne zmniejszenie populacji wielu gatunków ryb. Choć należą do przysmaków, warto zrezygnować z ich jedzenia, by dać im szanse na odrodzenie się, choć w niektórych przypadkach już w tej chwili może to być trudne. Do gatunków zagrożonych wyginięciem wg organizacji WWF należą: dorada, halibut, karmazyn, limanda żółtopłetwa, łosoś bałtycki, miruna (łowiona przy pomocy trału dennego), morszczuk, sieja (sielawa), sola, tuńczyk błękitnopłetwy, turbot dziki oraz czystym sumieniem natomiast można kupować następujące gatunki ryb: czarniaki, dorsze, łososia pacyficznego, makrele, mirunę (łowioną przy pomocy trału pelagicznego), sardelę europejską, szproty, śledzie, oraz wszelkie gatunki z certyfikatem zrównoważonego rybołówstwa ryby jeść najczęściej, a których lepiej unikać?Wpiszmy na listę najzdrowsze ze zdrowych tłuste ryby morskie, dodajmy do niej zawierającego duże ilości kwasów omega-3 pstrąga. Zaznaczmy na czerwono z dopiskiem „ostrożnie" gatunki akumulujące rtęć i dioksyny. Wykreślmy gatunki zagrożone wyginięciem. Co pozostaje? Przede wszystkim łosoś pacyficzny z okolic Alaski i lubiany przez Polaków dietetyczny pstrąg. Te dwa gatunki powinny pojawiać się na naszych stołach jak najczęściej. Nie zapominajmy o bałtyckich śledziach i szprotach, ograniczając nieco ich spożycie – dioksyny stają się niebezpieczne dopiero po osiągnięciu odpowiednio wysokiego stężenia organizmie, a to nam nie grozi, jeśli raz w tygodniu zjemy kilka szprotek lub dwa płaty śledzia. Najlepiej wybierać osobniki młode, niewielkich rozmiarów. W przypadku śledzi będą to popularne matjasy. I jeszcze jedno: najzdrowsza ryba, to ta nieprzetworzona. Wędzenie wbrew pozorom nie jest korzystnym dla zdrowia biesiadników procesem. Nie mówiąc już o tzw. „chemicznym wędzeniu", w którym dym wędzarniczy zastępuje chemia właśnie. Taka ryba, o składzie długości składu proszku do prania i podobnie brzmiącym, na pewno nie jest zdrową przekąską. Podobnie popularne rybne sałatki albo pasty kanapkowe zawierają na ogół niewiele mięsa i są suto zaprawiane chemią. Lepiej trzymać się od nich z bardziej, że z kawałka pieczonego łososia można wyczarować pyszną pastę kanapkową. Z rybą zamiast aromatów i innych rybne: serio? Tam jest ryba?Ulubione danie dzieci i nie tylko. Reklamowane jako pyszne i zdrowe, niestety takie nie są. Zdecydowanie więcej w nich niezdrowej panierki niż ryby. A smak zawdzięczają przede wszystkim aromatom, glutaminianowi sodu i im podobnym „przysmakom". Jeśli już koniecznie trzeba je kupić, to wybierajmy produkty z jak najkrótszą listą składników i jak największą zawartością danie na obiad? Ryba!Szybkie danie to dla Polaka na ogół schabowy. Truizm i banał, ale... wciąż aktualny. Mimo zmieniających się trendów, na większości polskich stołów króluje mięso: wieprzowina i kurczak, a potem długo długo nic i dopiero pojawiają się inne gatunki. Nie wyssaliśmy przyrządzania ryb z mlekiem matki, więc kojarzą nam się z pracochłonnymi daniami, niekoniecznie z listy tych najzdrowszych. Bo co zdrowego w rybie w grubej panierce nasączonej tłuszczem z patelni? Tymczasem przyrządzenie soczystego kawałka rybiego mięsa jest tak proste, że to dopiero ociera się o banał. Oto kilka najprostszych ryba ziołami (lub bez)Filet, dzwonka lub tuszkę łososia, pstrąga, czy dowolnej ryby układamy w naczyniu żaroodpornym. Skrapiamy sokiem z cytryny, opcjonalnie oprószamy ulubionymi ziołami (np. tymiankiem lub koperkiem), układamy cienki plasterek masła lub skrapiamy dobrą oliwą. Można posypać posiekanym drobno czosnkiem. Solimy na samym końcu i wstawiamy do piekarnika. Naczynie może być otwarte lub zamknięte. Można też zawinąć rybę w folię aluminiową. Wstawiamy do nagrzanego do 180 – 200 stopni Celsjusza piekarnika na 10–15 duszona w śmietanie (mrożona)Na patelni rozpuszczamy niewielką ilość masła klarowanego lub podgrzewamy trochę oleju rzepakowego. Podduszamy pokrojoną w talarki białą część jednego większego pora, solimy, na to układamy rybę – kostkę lub filety, nawet prosto z zamrażarki. Na każdym kładziemy kilka plasterków pokrojonego czosnku, wlewamy gęstą kwaśną śmietanę, by całkowicie przykryć ryby. Dusimy pod przykryciem ok. 8 minut. Na koniec dosalamy i delikatnie mieszamy. Jeśli ryba puści dużo wody, rzadki sos możemy wykorzystać do przyrządzenia kaszki kuskus: odsuwamy rybę na jedną stronę patelni, w powstałą wolną przestrzeń wsypujemy kaszę, mieszamy z sosem, przykrywamy. Obiad z sosem śmietanowo-warzywnymPrzepis powyższy (na rybę duszoną w śmietanie) można wzbogacić, dodając do podduszonego lekko pora inne warzywa: włoszczyznę, pomidory świeże lub suszone, jarmuż i inne. Następnie dodajemy rybę i śmietanę, do smaku ulubione na maśle w 6 minutBierzemy filet, np. łososia. Doskonale nada się też tuszka pstrąga. Właściwie dowolna, niewielkich rozmiarów ryba. Skrapiamy sokiem z cytryny, oprószamy solą i ulubionymi ziołami, choć te nie są konieczne. Na patelni rozgrzewamy niewielką ilość masła klarowanego. Podsmażamy tuszkę lub filet z jednej strony przez 2–3 minuty (na niewielkim ogniu), a następnie obracamy i przykrywamy patelnię. Po kolejnych trzech minutach ryba jest gotowa do jedzenia. Prawda, jakie to proste?Kotlety rybne z kaszą jaglanąFilet jednego lub kilku gatunków ryb kroimy drobno i wrzucamy do miski. Dodajemy ugotowaną wcześniej na półsypko kaszę jaglaną w proporcji 1 część kaszy na dwie części ryby. Jeśli masa nie pozwala na uformowanie kotletów, można dodać jajko i nieco bułki tartej. Dobrym dodatkiem sklejającym, a przy okazji smakowym będzie starty żółty ser. Do tego posiekana drobno pietruszka lub szczypiorek, przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku, nieco soli. Z wymieszanej starannie masy formujemy kotlety, obtaczamy w bułce tartej i smażymy po obu stronach na złoty do chleba z pieczonego łososia i twarożku150 gram twarogu półtłustego lub śmietankowego rozgniatamy starannie widelcem z dodatkiem łyżki śmietany lub jogurtu. Dodajemy ok. 80–100 g upieczonego wcześniej fileta z łososia, również rozdrobnionego widelcem i mieszamy. Doprawiamy solą, pieprzem, posiekanym drobno szczypiorkiem i koperkiem. Można też dodać kilka kropel soku z cytryny. Smacznego! Zdrowa dieta potrzebuje zbóż. Przeczytaj więc: Jakiej mąki najlepiej używać Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera

Ryby to fascynujące zwierzęta, które stanowią ponad połowę wszystkich żyjących na świecie kręgowców. Sklasyfikowano blisko 30 tys. gatunków, natomiast w Polsce ok. 120 z nich. Poszczególne gatunki ryb mają ze wiele wspólnych cech, jednak różnią się od siebie wyglądem, występowaniem czy zwyczajami. Obszerny atlas ryb został opracowany przez pasjonatów wędkarstwa – dla wędkarzy, dlatego znajduje się w nim mnóstwo przydatnych informacji i porad dla amatorów słodkowodnych oraz morskich połowów. Opis każdego gatunku ryby opatrzony jest stosownym zdjęciem, które ułatwia identyfikację, a pakiet praktycznych i interesujących wiadomości, może pomóc w poprawie skuteczności łowienia. Oprócz charakterystyki wyglądu anatomicznego ryb, a także obszarów ich występowania, atlas ryb zawiera też szczegółowe informacje o żerowaniu, rozmnażaniu, upodobaniach/zwyczajach czy hodowli. Być może dzięki atlasowi ryb, uda Ci się złowić wyjątkowo duży okaz albo taki, jakiego nie miałeś dotychczas okazji spotkać na łowiskach. Ukleja Ukleja pospolita (alburnus alburnus) to mała ryba zamieszkująca prawie cały obszar Europy, z wyjątkiem Szkocji, Irlandii, północnej Skandynawi, Krymu oraz… Karmazyn O tym, że warto jeść ryby mówi się ostatnio dużo. Nietrudno nadziać się na reklamę telewizyjną, czy spot dotyczący pozytywnych… Tuńczyk Rozróżniamy kilkanaście gatunków tuńczyków. Są to drapieżne ryby morskie należący do rodziny makrelowatych. Skóra ryby jest odpowiednio ukrwiona. Osobniki z… Gładzica Gładzica, to ryba morska, podobna do flądry i także należąca do rzędu płastug, czyli promieniopłetwych. Ich charakterystyczną cechą, jest położenie… Sardela Sardele to stosunkowo małe i tłuste ryby, które występują na Pacyfiku. Ciało silne. Łuski łatwo wypadają, a na głowie nie… Miecznik Miecznik, nazywany również włócznikiem, występuje na otwartych toniach morskich i oceanicznych całego świata. Na terenie Europy ich populacje są obecne… Panga Panga to ryba, która w ostatnich latach bije rekordy popularności. Ten występujący w słodkich zbiornikach sum rekini, osiąga do 80… Brosma Brosma (Brosme brosme) to gatunek drapieżnej ryby morskiej zaliczanej do rodziny dorszowatych. Stanowi jedynego przedstawiciela rodzaju Brosme. Ze względu na… Żaglica Żaglica jest rybą morską, zajmujący się połowem tej ryby twierdzą, że jest to najszybsza ryba świata. Badania biologów i paleontologów… Molwa Molwa, a właściwie molwa pospolita, jak brzmi pełna nazwa tego gatunku, to ryba morska z rodziny dorszowatych. Jej łacińska nazwa…

Które ryby są chude, a które ryby są tłuste? Zobacz poniższą listę... Tylko 8 proc. mieszkańców Polski zjada dwie porcje ryb tygodniowo lub więcej. Najczęściej wybierają ryby tanie, łatwo dostępne i co najgorsze przetworzone. Zainteresowanie rybami wzrasta przed Bożym nie jadają rybŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca spożywanie ryb przynajmniej dwa razy w tygodniu. Niestety Polacy średnio spożywają rybę raz na dwa tygodnie, wyjątkiem są święta Bożego Narodzenia, kiedy wzrasta zainteresowanie różnymi gatunkami ryb, ale przede wszystkim karpiem. Średnio w krajach UE mieszkańcy zjadają 22 kilogramy ryb rocznie, w Polsce - zaledwie 13 zamiast schabowego. Zmieniają się weselne jadłospisyJak przyrządzać ryby, żeby nie traciły wartości odżywczych?Najlepszymi technikami kulinarnymi przyrządzania ryb jest gotowanie, gotowanie na parze, pieczenie w folii aluminiowej. Aby uniknąć nieprzyjemnego zapachu ryby przed przyrządzeniem warto skropić ją sokiem z zrezygnować z ryb wędzonych, czy smażonych. Kobiety w ciąży oraz dzieci nie powinny spożywać konserw rybnych ze względu na ich drażniący ryby wpływają na zdrowie?Głównymi składnikami odżywczymi ryb są woda, tłuszcz i białko. W zależności od gatunku, proporcje tych składników różnią odżywcze w rybach poprawiają wzrok. Co ważne dla kobiet w ciąży wspomagają rozwój płodu i osób wie, że jedzenie ryb wpływa korzystnie na zdolności umysłowe- ryby poprawiają pamięć. Poza tym mają właściwości przeciwzapalne i działają antydepresyjnie (kwasy omega-3).Co więcej badania dowodzą, że jedzenie ryb może być dobrym sposobem profilaktyki antynowotworowej i gatunki ryb są chude, a które tłuste?Ryby chude to takie, które mają zawartość tłuszczu poniżej 8g/ 100g ryby. Ryby chude:Flądra - 83 kcal/100 gDorsz -78 kcal/100 g Halibut biały - 100 kcal/100 gKarp - 110 kcal/100 gMintaj - 73 kcal/100 gMorszczuk - 89 kcal/100 gPstrąg strumienny - 97 kcal/100 gRyby tłuste:1. Węgorz - 278 kcal/100 g2. Łosoś - 201 kcal/100 g3. Śledź -161 kcal/100 g4. Makrela- 181 kcal/100 g5. Tuńczyk - 137 kcal/100 g6. Pstrąg tęczowy - 160 kcal/100 g7. Sardynka - 169 kcal/100 gJak kupić świeżą rybę?Ryba "obcinacz jąder" w Bałtyku!Zapach powinien być specyficzny dla danego gatunku. Jeśli jest zbyt intensywny lub nieprzyjemny to oznacza, żeby ryby nie powinna błyszczeć i mieć niewielką ilość śluzu. Gdy występują na niej jakieś plamki lub przebarwienia, to zrezygnujmy z zakupu. Świeża ryba powinna mieć oczy wypukłe, niezamglone i świeża ma skrzela czerwone, a im dłużej leży tym bardziej one blakną. Natomiast kolor siny świadczy o tym, że ryba dłużej leży w sklepie niż pływała w wodzie za po dotknięciu musi wrócić do naturalnego lub prawie naturalnego ofertyMateriały promocyjne partnera

Podpowiadamy, jak wybrać rybę i dobrze ją usmażyć. Pachnące morzem, delikatne, soczyste – ryby to nieodłączny element menu większości restauracji. Tymczasem Polacy ciągle jedzą ich za mało. Warto je jednak serwować i jeść, bo zawierają pełnowartościowe białko, witaminy i zdrowe kwasy tłuszczowe omega-3. Oto zestawienie najlepszych ryb do smażenia, które warto wprowadzić do restauracji. Łosoś To jedna z najchętniej wybieranych ryb na całym świecie i nic dziwnego – ma soczyste, zwarte i tłuste mięso pozbawione drobnych ości, piękny kolor i apetyczny aromat. Najwięcej łososi hoduje i odławia się w wodach Atlantyku – to łosoś norweski, islandzki, szkocki i irlandzki. Najbardziej wartościowy jest z kolei łosoś dziko żyjący w Pacyfiku, ze względu na stosunkowo małą ilość zanieczyszczeń i wysoką zawartość kwasów Omega 3. To także gatunek, którego populacja jest stabilna, w przeciwieństwie do dzikiego łososia bałtyckiego, który jest zagrożony wyginięciem. Łososia można smażyć w postaci filetów ze skórą lub bez lub dzwonek. Smażąc łososia, należy dobrze rozgrzać olej, posolić rybę i smażyć około 3 minut na każdej ze stron. Jeśli smażymy grubsze kawałki, po zdjęciu z patelni można owinąć je folią, aby doszły w środku. Dowiedz się więcej, jak smażyć łososia. Karp Mimo że kojarzy się głównie ze świętami Bożego Narodzenia i nie jest najbardziej lubianą przez Polaków rybą, zasługuje na uwagę. To ryba o szlachetnym, delikatnym smaku charakterystycznym dla ryb słodkowodnych. Jasne, lekko żółtoróżowe mięso karpia ma lekki aromat mułu, którego można pozbyć się, mocząc rybę w mleku lub w wodzie z cytryną i odrobiną cukru. Karpia najlepiej smażyć w postaci dzwonek lub filetów, obtoczonych w mące lub panierowanych. Dowiedz się więcej, jak smażyć karpia. Śledź Choć śledzie najczęściej jada się w Polsce w postaci marynowanej, świeża ryba jest bardzo ciekawym produktem dla szefa kuchni. Tłuste, lekko kwaskowate, jędrne i dość specyficzne w smaku mięso śledzia najlepiej smażyć w postaci całych tuszek, pozbawionych głowy i oczyszczonych, a następnie obsypanych mąką. Taki śledź będzie pasował do majonezowych dodatków, jak coleslaw czy sos tatarski, lub kwaśnych pikli i żurawiny, a także pieczonych ziemniaków i przystawek z pieczywem. Na Pomorzu popularny jest również śledź smażony i marynowany w zalewie octowej. Filety świeżej ryby należy opanierować w mące z odrobiną słodkiej papryki, solą i pieprzem, usmażyć na oleju, a następnie zalać marynatą z octu i wody w proporcji 1:3, zagotowanej z cebulą, zielem angielskim i liściem laurowym. Dorsz Najpopularniejsza z białych ryb, soczysta, delikatna, mało oścista i jędrna. Jest bardzo uniwersalna, dlatego pasuje zarówno do dań kuchni europejskiej, jak i azjatyckiej, meksykańskiej czy polskiej. Jej smak wymaga łagodnego traktowania, bo łatwo się gubi lub staje nijaki. Dorsza najlepiej smażyć w postaci filetów ze skórą lub polędwiczek, saute lub w panierce. Koniecznie należy go posolić przed położeniem na gorący olej. Nie warto przewracać ryby zbyt szybko, bo może się rozpaść. Makrela Kolejna z popularnych w Polsce ryb, konsumenci najczęściej sięgają po nią jednak w formie wędzonej, bo jest łatwo dostępna i niedroga. Świeża ryba ma intensywny smak i aromat, zwarte, ciemne mięso z niewielką ilością ości i błyszczącą, srebrną skórę. Można ją smażyć w postaci filetów ze skórką lub w całości. Smażona makrela jest popularna w kuchni portugalskiej i warto ją zestawiać właśnie tak, jak robią to Portugalczycy – z ziemniakami lub pomidorowym ryżem. Pstrąg Bardzo chuda i smaczna ryba słodkowodna, żyjąca w górnych poziomach potoków, ale często również hodowlana. Najsmaczniejsze są pstrągi potokowe i źródlane. Mają sporo ości, których należy pozbyć się z mięsa przed smażeniem za pomocą pęsety. Gdy jednak smażymy tuszkę, oczywiście nie jest to konieczne – pstrąg będzie bardzo łatwy do zjedzenia, bo pod chrupiącą skórką gość znajdzie warstwę soczystego mięsa, a dopiero pod nią kręgosłup i ości. Sandacz Przed wojną była to jedna z najpopularniejszych i najczęściej jadanych ryb w Polsce. To słodkowodny drapieżnik, który potrafi dorastać aż do 14 kilogramów wagi. Jego mięso ma piękny, jasny kolor, niewiele kalorii i lekko maślany smak. Jest niezbyt zwięzłe, dlatego należy je smażyć ostrożnie – może się rozpaść. Wspaniale smakuje smażony saute, z czarną soczewicą, zielonymi warzywami i maślanym sosem. Poradnik – jak smażyć ryby? Smażenie ryb nie jest trudne, ale trzeba pamiętać o kilku prostych zasadach. Przede wszystkim unikajmy ryb mrożonych – świeże filety czy tuszki o wiele łatwiej usmażyć, istnieje mniejsze ryzyko, że się rozpadną lub ugotują, zamiast zyskać chrupiącą skórkę. Jeśli już musimy korzystać z ryby mrożonej, rozmrażajmy ją powoli, w warunkach chłodniczych. Szybkie rozmrażanie rozbija delikatną strukturę mięsa i sprawia, że ryba traci smak. Bez względu na to, czy korzystamy ze świeżej czy z mrożonej ryby, przed smażeniem należy ją dokładnie osuszyć. W tym celu rybę można ułożyć na ręczniku papierowym i zostawić na jakiś czas, a także dokładnie wytrzeć z resztek wody. Tak przygotowaną rybę możemy usmażyć saute lub delikatnie oprószyć mąką. Należy pamiętać o pozbyciu się jej nadmiaru, w przeciwnym razie mąka szybko przypali się w gorącym tłuszczu. Najbezpieczniejszym sposobem na poprawne usmażenie ryby mrożonej jest panierka, która utrzyma delikatne mięso w ryzach. W zależności od grubości, ryby należy smażyć od 3 do 5 minut na każdej ze stron. Jeśli mamy do dyspozycji całą, świeżą rybę ze skórą, możemy ułatwić sobie zadanie, smażąc ją na kawałku pergaminu. Papier rozkładamy na gorącej metalowej patelni, polewamy olejem i smażymy – dzięki tej sztuczce skórka na pewno zostanie na rybie, zamiast przywierać do patelni. Jaki olej wybrać? Ryby saute lub obtoczone w mące należy smażyć na niewielkiej ilości oleju – wystarczy kilka łyżek. Z kolei ryby w panierce najlepiej wrzucić do dużej ilości oleju. W obu przypadkach olej musi być dobrze rozgrzany, do około 180 stopni. Nie przykręcajmy temperatury po wrzuceniu na patelnię ryby, bo wówczas zacznie się ona dusić, zamiast smażyć przez zawartą w niej i powoli uciekającą wodę. Do smażenia ryb najlepiej sprawdzi się olej rafinowany – rzepakowy lub słonecznikowy TOP Q, które są neutralne w smaku. W przypadku ryb smażonych saute dobrym rozwiązaniem będzie Olej z Esencją Masła, który podkreśli delikatny smak ryby i nada jej wspaniały maślany aromat. Należy go wymieniać po każdym kolejnym smażeniu.